• شماره ۱۶۵آزما منتشر شد
  • وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
  • وقتی که خانه، خانه بود و چراغ ما در خانه می سوخت
  • وطن و نوشتن در مهاجرت، توان خلاقیت مرز نمی شناسد
  • خون قلم نریز برای گرفتن مزد!
  • آزما برگزار می کند، لایو اینستاگرامی کتاب “زنی شبیه تهران”
  • کتاب‌های پیشنهادی باراک اوباما در سال ۲۰۲۱
  • نگاه جامعه‌شناسانه به نمایش «ارور ۴۰۴»/ این یک «نمایش» نیست!
  • آغاز داوری آثار بیستمین دوره جایزه قلم زرین از فروردین ۱۴۰۱/ هنوز امکان مالی برای جداسازی حوزه‌های کودک و نوجوان فراهم نیست
  • از نویسنده ایرانی رنج تنهایی و حرمان میماند
  • زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
  • نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
  • در نشست انتشرات میچکا تاکید شد: میترا نوحی جهرمی از نویسندگان خواست در مورد موضوعات جهان‌شمول بنویسند
  • نگاهی به کتاب «از گائینک تا جائینک» تاریخ گوینک/گائینک به‌چه عصری بازمی‌گردد؟/ فقدان حضور زنان در سرتاسر کتاب
  • چهار کتاب برای علاقه‌مندان به بازیگری و نویسندگی
    • افراد آنلاین : 0
    • بازدید امروز : 126
    • بازدید دیروز : 254
    • بازدید این هفته : 2620
    • بازدید این ماه : 14273
    • بازدید کل : 1962003
    • ورودی موتورهای جستجو : 14921
    • تعداد کل مطالب : 3180


    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    كتاب‌هاي خوشبخت هرگز نمي‌ميرند
    بازديد : iconدسته: اخبار

    مايكل اونداتيه، شاعر و نويسنده و جستارنويس كانادايي است. او با سرودن شعر قدم در دنياي ادبيات گذاشت و با انتشار داستان «مجموعه آثار بيلي بچه» مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. اما كتابي كه طرفداران سينما هم با آن آشنايي دارند، رمان «بيمار انگليسي» (۱۹۹۲) است كه آنتوني مينگلا، كارگردان انگليسي، نسخه سينمايي آن را روي پرده برد. در متن پيش‌رو كه از مصاحبه نيويورك‌تايمز با اونداتيه انتخاب شده است، با كتاب‌ها و نويسندگان مورد علاقه او آشنا مي‌شويم.

    🔷 چه كتاب‌هايي روي ميز عسلي‌تان است؟

    در حال بازخواني چند شاهكار قديمي مانند «قطار» از ژرژ سيمنون، «يك ماه در روستا»ي جوزف لويد كار و «همسر مارتين گوئر» نوشته جانت لوييس هستم. همچنين در حال كشف دو كتاب جديد هستم: «كارمند آبي‌پوش» نوشته ديون برند كه بخشي از آن شعر، بخشي خاطره و بخشي از آن هنر شاعري است و «سپس هيچ شاهدي نبود» از پي. آهيلان است كه زمان اشعارش در جافناي سريلانكا و در دوران جنگ است.

    🔷 آخرين كتاب شاهكاري كه خوانديد چه بود؟

    در واقع هنوز هم در حال خواندنش هستم. كتاب «تاريخ طبيعي و دوران باستان سلبورن» نوشته گيلبرت وايت كه ناشر كوچك «ليتل تالر بوكس» در دورست منتشر كرده است؛ اين نشر كتاب‌هاي نسخه كاغذي بزرگي درباره طبيعت دارد. كتاب در سال ۱۷۹۸ نوشته شده و حال‌وهوا و بسياري از ويژگي‌هاي يك رمان انگليسي بزرگ را در خود دارد به جز اينكه آب‌وهوا و چشم‌اندازها جايگزين خانواده بنت شده‌اند. همچنين ورود فصلي حشره‌هاي مهمان را بدون ذره‌اي خطا توضيح داده است. نوشتار وايت با توصيف‌هايش از بازگشت باران و توفان يا پرسه‌زني‌هاي آرام لاك‌پشت زميني، ادبيات شاهكار با سبكي تكامل‌يافته است و هر تنابنده‌اي را با صفت‌هاي نغزي به تصوير كشيده است.

    🔷 كدام نويسنده‌ – رمان‌نويس، جستارنويس، خاطره‌نگار، شاعر- را كه اين روزها مي‌نويسد، تحسين مي‌كنيد؟

    كتاب‌هاي خوشبخت هرگز نمي‌ميرند. خب، ويلا كاتر، جوزف روث، ميويس گالانت، رابرت كريلي، توماس ترانسترومر، پنه‌لوپه فيتزجرالد، لورين نيي‌دكر و دِرِك والكوت هنوز همراه من هستند و آنها را از روزمرّگي‌هاي شلوغ صنعت نشر دور و در امان نگه داشته‌ام. تعداد هم‌نسل‌هاي محبوبم ‌آنقدر زيادند كه نمي‌توان اينجا ذكر كرد اما برخي از آنها شامل: گراهام سوييفت «سرزمين آب»، «زندگي خيالي» از ديويد ميلوف، «اسامي» و «ليبرا» نوشته دان دوليلو، «شهر چاق» نوشته لئونارد گاردنر، «خانه گِرد» از لوييس اندريچ، «روياهاي قطار» از دنيس جانسون. مقالات آني ديلارد و دونالد ريچي. همچنين شاعراني مثل دان پترسون، فيليس وب، كارن سولي، كو اوون، برندا هيلمن و «خاطرات» آليس اوسوالد.


    iconادامه مطلب

    

    __(Comments are closed.,'kubrick')

    
    Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY