• شماره ۱۶۷ ازما منتشر شد
  • وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
  • وقتی که خانه، خانه بود و چراغ ما در خانه می سوخت
  • وطن و نوشتن در مهاجرت، توان خلاقیت مرز نمی شناسد
  • خون قلم نریز برای گرفتن مزد!
  • آزما برگزار می کند، لایو اینستاگرامی کتاب “زنی شبیه تهران”
  • کتاب‌های پیشنهادی باراک اوباما در سال ۲۰۲۱
  • نگاه جامعه‌شناسانه به نمایش «ارور ۴۰۴»/ این یک «نمایش» نیست!
  • آغاز داوری آثار بیستمین دوره جایزه قلم زرین از فروردین ۱۴۰۱/ هنوز امکان مالی برای جداسازی حوزه‌های کودک و نوجوان فراهم نیست
  • از نویسنده ایرانی رنج تنهایی و حرمان میماند
  • زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
  • نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
  • در نشست انتشرات میچکا تاکید شد: میترا نوحی جهرمی از نویسندگان خواست در مورد موضوعات جهان‌شمول بنویسند
  • نگاهی به کتاب «از گائینک تا جائینک» تاریخ گوینک/گائینک به‌چه عصری بازمی‌گردد؟/ فقدان حضور زنان در سرتاسر کتاب
  • چهار کتاب برای علاقه‌مندان به بازیگری و نویسندگی
    • افراد آنلاین : 0
    • بازدید امروز : 187
    • بازدید دیروز : 501
    • بازدید این هفته : 2960
    • بازدید این ماه : 10554
    • بازدید کل : 1972562
    • ورودی موتورهای جستجو : 15099
    • تعداد کل مطالب : 3180


    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    گفت‌وگو با دکتر جلال خالقی مطلق
    بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

    آیا گلاب از گل اختر توان کشید

    وجوه تمایز شاهنامه با آثار حماسی دیگر فارسی چنان زیاد است که شرح کامل آن نیاز به یک رساله دارد.

    فردوسی شاعری بسیار تواناتر از حماسه سرایان دیگر ماست و اصولاً می‌توان گفت که گذشته از اسدی طوسی، بقیه از چیرگی چندانی برخوردار نیستند

    و به هر حال هیچ‌ یک از آن‌ها در حماسه‌سرایی به سبک مستقلی دست نیافته‌اند، بلکه مقلد فردوسی‌اند

    حتی شاعر علی‌نامه که از مخالفان فردوسی نیز هست یخوار خوان اوست. دیگر این‌که، فردوسی گذشته از تسلطِ به‌مراتب بیشترش بر لفظ و معنی، در سخنش صمیمیت ویژه‌ای دارد

    و یا به سخن دیگر، او در غم وشادی اشخاص کتاب خود سهیم است و سرگذشت و سرنوشت اشخاص مهم داستان‌هایش را از گهواره تا تابوت با دلشوره دنبال می‌کند

    و همان همدردی و باورداشت‌های خود را به خواننده انتقال می‌دهد.

    در حالی‌که در سخن حماسه‌سرایان دیگر، گوئی یک مشت اشخاص گردن کلفت با شعوری کودکانه و رفتاری جاهلانه به جان یکدیگر می‌افتند.

    به سخن دیگر، در شاهنامه نخست سخن از «بینش» است و سپس سخن از “هنر پهلوانی”


    iconادامه مطلب

    

    __(Comments are closed.,'kubrick')

    
    Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY