• شماره ۱۶۷ ازما منتشر شد
  • وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
  • وقتی که خانه، خانه بود و چراغ ما در خانه می سوخت
  • وطن و نوشتن در مهاجرت، توان خلاقیت مرز نمی شناسد
  • خون قلم نریز برای گرفتن مزد!
  • آزما برگزار می کند، لایو اینستاگرامی کتاب “زنی شبیه تهران”
  • کتاب‌های پیشنهادی باراک اوباما در سال ۲۰۲۱
  • نگاه جامعه‌شناسانه به نمایش «ارور ۴۰۴»/ این یک «نمایش» نیست!
  • آغاز داوری آثار بیستمین دوره جایزه قلم زرین از فروردین ۱۴۰۱/ هنوز امکان مالی برای جداسازی حوزه‌های کودک و نوجوان فراهم نیست
  • از نویسنده ایرانی رنج تنهایی و حرمان میماند
  • زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
  • نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
  • در نشست انتشرات میچکا تاکید شد: میترا نوحی جهرمی از نویسندگان خواست در مورد موضوعات جهان‌شمول بنویسند
  • نگاهی به کتاب «از گائینک تا جائینک» تاریخ گوینک/گائینک به‌چه عصری بازمی‌گردد؟/ فقدان حضور زنان در سرتاسر کتاب
  • چهار کتاب برای علاقه‌مندان به بازیگری و نویسندگی
    • افراد آنلاین : 0
    • بازدید امروز : 2
    • بازدید دیروز : 322
    • بازدید این هفته : 3245
    • بازدید این ماه : 11677
    • بازدید کل : 1974616
    • ورودی موتورهای جستجو : 15118
    • تعداد کل مطالب : 3180


    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    گلایه چنگیز جلیلوند از بی توجهی به آثار خوب دوبلورها
    بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده


    چنگیز جلیلوند دوبلور مطرح با اشاره به غفلت از دوبلورها بیان کرد که نریشن مستندی را درباره پیاده‌روی اربعین گفته که بارها از سیما پخش شده اما کسی به آن اهمیتی نداده و بازخوردی نداشته است.

    مهر: چنگیز جلیلوند دوبلور و مدیر دوبلاژ درباره اهتمام و قدردانی که باید برای پیشکسوت‌های عرصه دوبله صورت بگیرد، بیان کرد: می‌دانید اگر ما مداح می‌شدیم وضع‌مان خیلی بهتر می‌شد. درواقع این صداهایی را که داریم و به درد دوبله می‌خورد اگر در کار مداحی استفاده می‌کردیم مشخص می‌کرد که ارزش ما چقدر است! اما اکنون هرچقدر کار می‌کنیم و کارهای خوب و فاخر انجام می‌دهیم که مردم بشنوند، اما متاسفانه کسی تشویق نمی‌کند و اصلا اهمیتی نمی‌دهند.

    او درباره اینکه حمایت از دوبلورها لزوما باید به صورت مادی باشد یا خیر؟ اظهار کرد: نه اصلا اینطور نیست همینقدر که ارزش قائل شوند، لوحی بدهند و گاهی اسمی از دوبلورها ببرند کافیست و یا می‌توانند جشنواره‌ای برگزار کنند تا به طریقی پاسداشتی برای دوبلورها برگزار کنند. البته منظور این نیست که هر روز از این تجلیل‌ها برگزار شود ولی حداقل باید هر دو یا سه سال یک بار از چند نفر تجلیل صورت بگیرد و یا دوبلورها را به تلویزیون بیاورند تا مردم با آن‌ها آشنا شوند اما متاسفانه اصلا برای کسی مهم نیست.

    جلیلوند درباره اهمیت کار دوبلورها در پشت صحنه پروژه‌ها تصریح کرد: هیچ‌گاه اسمی از عوامل پشت صحنه برده نمی‌شود مخصوصا دوبلورها که اگرچه درجه یک هستند و با صدایشان هنرمندان بزرگی را معرفی کرده‌اند. البته الان را نمی‌گویم ولی پیش از این اگر نگوییم صدای بزرگان دوبله در شهرت و محبوبیت هنرمندان دخیل بوده است، حداقل می‌توان گفت درصدی در اجرای موفق یک صدا مفید بوده است. خیلی‌ها البته معتقد هستند که این تاثیر بسیار هم زیاد بوده است اما متاسفانه نه در چند دهه پیش از اهمیت دوبلورها یادی می‌شد و نه اکنون به این اتفاقات اشاره‌ای می‌شود.

    جلیلوند تصریح کرد: متاسفانه هیچ کسی هیچ دلداری یا دلسوزی‌ ندارد ما خودمان می‌بینیم و نیازی نیست به کلام آورده شود. خود من زحمت‌های زیادی برای هنر کشور کشیده‌ام، بهترین تیزرها، بهترین دوبله‌ها و کارها را انجام داده‌ایم ولی دیده نشده است.

    او در پایان با اشاره به نریشنی که برای یک مستند درباره اربعین و پیاده‌روی کربلا گفته است، اظهار کرد: من سال گذشته مستندی درباره پیاده‌روی زائران امام حسین(ع) روایت کردم. نریشن این مستند بر عهده من بود که هم به صورت انگلیسی و فارسی گویندگی این روایت را بر عهده داشتم اما نه کسی از من تجلیل کرد و نه حتی بازخوردی نشان دادند. البته آن‌ها که تماشا کردند بازخوردهای خوبی دادند و البته خود تلویزیون هم بارها آن را پخش کرد.


    iconادامه مطلب

    

    __(Comments are closed.,'kubrick')

    
    Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY