• شماره ۱۶۷ ازما منتشر شد
  • وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
  • وقتی که خانه، خانه بود و چراغ ما در خانه می سوخت
  • وطن و نوشتن در مهاجرت، توان خلاقیت مرز نمی شناسد
  • خون قلم نریز برای گرفتن مزد!
  • آزما برگزار می کند، لایو اینستاگرامی کتاب “زنی شبیه تهران”
  • کتاب‌های پیشنهادی باراک اوباما در سال ۲۰۲۱
  • نگاه جامعه‌شناسانه به نمایش «ارور ۴۰۴»/ این یک «نمایش» نیست!
  • آغاز داوری آثار بیستمین دوره جایزه قلم زرین از فروردین ۱۴۰۱/ هنوز امکان مالی برای جداسازی حوزه‌های کودک و نوجوان فراهم نیست
  • از نویسنده ایرانی رنج تنهایی و حرمان میماند
  • زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
  • نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
  • در نشست انتشرات میچکا تاکید شد: میترا نوحی جهرمی از نویسندگان خواست در مورد موضوعات جهان‌شمول بنویسند
  • نگاهی به کتاب «از گائینک تا جائینک» تاریخ گوینک/گائینک به‌چه عصری بازمی‌گردد؟/ فقدان حضور زنان در سرتاسر کتاب
  • چهار کتاب برای علاقه‌مندان به بازیگری و نویسندگی
    • افراد آنلاین : 0
    • بازدید امروز : 213
    • بازدید دیروز : 611
    • بازدید این هفته : 3284
    • بازدید این ماه : 11685
    • بازدید کل : 1974505
    • ورودی موتورهای جستجو : 15112
    • تعداد کل مطالب : 3180


    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عباس کیارستمی بازیگران خود را رها نمی‌کرد
    بازديد : iconدسته: سینما

    کارگردان فیلم مستند «درخت زندگی» می گوید: عباس کیارستمی بازیگران خود را رها نمی‌کرد و نسبت به بازیگران خود کودک، نوجوان، میانسال و …. احساس مسئولیت می‌کرد.

    به گزارش ایسنا هومن بابا نوروزی، کارگردان فیلم «درخت زندگی» که این روزها در گروه «هنر و تجربه» روی پرده است، درباره این فیلم گفت: ما کار این مستند را از سال ۱۳۹۶ و یک سال بعد از فقدان عباس کیارستمی شروع کردیم. در ابتدا، کار را فقط با یک ایده و فکر اولیه شروع کردیم.

    او در ادامه بیان کرد: من در فضای مجازی با برادران احمد پور آشنا شدم و در ارتباط بودیم به همین دلیل این ارتباط سبب جرقه ایده این فیلم در ذهنم شد که سرانجام بچه‌هایی که بازیگر می شوند یا کودکان نا بازیگر چه می‌شود.

    این کارگردان افزود: بسیاری از این کودکان نمی‌توانند این راه را ادامه دهند و بیش‌تر بچه‌هایی که در کودکی نقش اصلی یک فیلم را داشته‌اند نمی توانند در بازیگری ماندگار شوند که دلایل زیادی دارد. این بچه‌ها به مرور زمان دچار مشکلات روحی و روانی می‌شوند و چون تجربه شیرینی از بازیگری دارند و بیش از حد دیده شده‌اند، نمی‌توانند به زندگی عادی بازگردند.

    کارگردان «درخت زندگی» در ادامه تاکید کرد: پروسه تولید این فیلم ۱۰ روز زمان برد و یک سری صحنه‌ها را هم در طول شش ماه ضبط کردیم، همچنین در پروسه تدوین هم یک سری از پلانها را ضبط کردیم. تدوین این مستند طولانی شد زیرا سناریو از قبل نوشته نشده بود و باید در زمان تدوین به یک کار منسجم می رسیدیم.

    هومن بابا نوروزی خاطرنشان کرد: خوشبختانه برادران احمد پور از اول با ما همکاری کردند و مشتاق برای همکاری بودند.البته در طول همکاری وقفه‌هایی به وجود آمد ولی در نهایت انجام شد. هدف من از ساخت این مستند مطرح کردن سؤال‌هایی بود که در ذهن من ایجاد شده بود. در این چند سال به سوال‌هایی که درباره سرنوشت کودکان نابازیگر مطرح شده پاسخی داده نشده است. البته من هم به جوابی نرسیدم و مهم ترین سوال‌ها این است که آیا نباید از نابازیگران استفاده کنیم یا باید از حضور آن ها در فیلم استفاده کنیم.

    وی در پایان گفت: عباس کیارستمی بازیگران خود را رها نمی‌کرد و نسبت به بازیگران خود کودک، نوجوان، میانسال و …. احساس مسئولیت می کرد. ما در این فیلم قضاوت نکردیم و اگر ساخت این فیلم سبب شود به سوال‌های مد نظر برسیم من به هدف خودم رسیده‌ام.

    مستند «درخت زندگی» درباره بابک احمدپور بازیگر نقش پسربچه‌ی فیلم «خانه دوست کجاست» (ساخته‌ی عباس کیارستمی) است که تلاش می‌کرد دفتر مشق دوستش را به او برساند، سی سال بعد کجاست و چه می‌کند؟ آیا توانسته حضورش در سینما را تداوم ببخشد؟ مستند «درخت زندگی»، کار هومن بابانوروزی، به دنبال پاسخ این سوالات به سراغ احمدپور چهل ساله می‌رود.

    فیلم مستند «درخت زندگی» از ۲۹ مهر ماه در سینماهای گروه هنروتجربه در حال اکران است.

    بابک احمدپور در نمایی از درخت زندگی
    بابک احمدپور در نمایی از درخت زندگی 


    iconادامه مطلب

    

    __(Comments are closed.,'kubrick')

    
    Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY