• شماره ۱۶۵آزما منتشر شد
  • وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
  • وقتی که خانه، خانه بود و چراغ ما در خانه می سوخت
  • وطن و نوشتن در مهاجرت، توان خلاقیت مرز نمی شناسد
  • خون قلم نریز برای گرفتن مزد!
  • آزما برگزار می کند، لایو اینستاگرامی کتاب “زنی شبیه تهران”
  • کتاب‌های پیشنهادی باراک اوباما در سال ۲۰۲۱
  • نگاه جامعه‌شناسانه به نمایش «ارور ۴۰۴»/ این یک «نمایش» نیست!
  • آغاز داوری آثار بیستمین دوره جایزه قلم زرین از فروردین ۱۴۰۱/ هنوز امکان مالی برای جداسازی حوزه‌های کودک و نوجوان فراهم نیست
  • از نویسنده ایرانی رنج تنهایی و حرمان میماند
  • زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
  • نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
  • در نشست انتشرات میچکا تاکید شد: میترا نوحی جهرمی از نویسندگان خواست در مورد موضوعات جهان‌شمول بنویسند
  • نگاهی به کتاب «از گائینک تا جائینک» تاریخ گوینک/گائینک به‌چه عصری بازمی‌گردد؟/ فقدان حضور زنان در سرتاسر کتاب
  • چهار کتاب برای علاقه‌مندان به بازیگری و نویسندگی
    • افراد آنلاین : 0
    • بازدید امروز : 227
    • بازدید دیروز : 147
    • بازدید این هفته : 2805
    • بازدید این ماه : 14402
    • بازدید کل : 1961850
    • ورودی موتورهای جستجو : 14912
    • تعداد کل مطالب : 3180


    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    وقتی با شاهنامه و حافظ‌ خواندن بچه‌ها ژست می‌گیرند
    بازديد : iconدسته: ادبیات

    مصطفی رحماندوست می‌گوید: برخی از خانواده‌ها کودکان‌شان را وادار به حفظ  شاهنامه و حافظ‌ می‌کنند و بعد هم ژست می‌گیرند. اما شاهنامه‌خوانی و حافظ‌خوانی در این شب‌های ویژه می‌تواند به خاطره‌ای‌ نیک برای بچه‌ها تبدیل شود.

    این شاعر و نویسنده ادبیات کودک و نوجوان در گفت‌وگو با ایسنا درباره سنت قصه‌گویی و شعرخوانی در شب یلدا برای بچه‌ها اظهار کرد: امسال به همراه جمعی از نویسندگان در نامه‌ای از خانواده‌ها خواستیم تا شب یلدای شادی را برای بچه‌ها بسازند زیرا بچه‌ها به شادی نیاز دارند، بخصوص در این ایام که فشار اقتصادی و اجتماعی هست، نرفتن و نیامدن هست، و پارک نرفتن، مهمانی نرفتن و… بچه‌ها را اذیت کرده است. ما در پیامی جمعی خواستیم تا شب یلدا را به شادی بگذرانند.

    او سپس گفت: یکی از مزیت‌های این اوضاع این بود که من در سال‌های گذشته برای قصه‌گویی حداکثر  دو سه جا می‌توانستم بروم و یک مراسم خانوادگی هم بود. اما امسال از طریق امکانات ارتباطی نوین می‌توانم در پنج جا برای بچه‌ها قصه بگویم. به نوعی مشتریان قصه‌گویی من زیاد شده‌اند؛ برایم جالب است اگر امکانی از بین رفته، امکان جدیدی هم ایجاد شده است.

    رحماندوست افزود: خانواده‌ها می‌توانند همه برنامه‌ها را به میزان کمتر داشته باشند؛ مثلاً دور هم جمع شوند البته نه به شکل گسترده بلکه کسانی که همیشه با هم ارتباط داشته‌اند و از نظر رعایت پروتکل‌های بهداشتی در چند ماه اخیر چتر امنیتی داشته‌اند. البته زمان همان مهمانی کوچک و محدود را کوتاه کنند و جریان هوا وجود داشته باشد. شعر انار من را هم بخوانند، بعد قصه بگویند و بشنوند و حافظ بخوانند. 

    این شاعر سپس با بیان این‌که خیلی موافق این نیست که قصه‌گویی  و کتاب‌خوانی در خانواده‌ها کم شده است، اظهار کرد: وضع ما در کتاب‌خوانی در حد استانداردهای بین‌المللی خراب است. در سال‌های گذشته تیراژ کتاب کاهش داشته و قیمت کتاب افزایش یافته است اما به‌نظرم کتاب‌خوانی و دست به دست شدن کتاب بیشتر شده است. 

    مصطفی رحماندوست در ادامه درباره شاهنامه‌خوانی و حافظ‌خوانی توضیح داد: برخی از خانواده‌ها بچه‌های‌شان را وادار می‌کنند حافظ و شاهنامه بخوانند و حفظ کنند؛ این کار غلط است زیرا کودک نه شاهنامه را می‌شناسند و نه با کلمات آن آشناست و نه می‌تواند با نحوه بیان آن ارتباط برقرار کند. فقط حفظ می‌کنند، می‌خوانند و خانواده‌ها هم ژست می‌گیرند و از این ژست لذت می‌برند. من با این‌که بچه‌ها حافظ‌خوانی و شاهنامه‌خوانی کنند، مخالف‌ام. اما در این شب‌های ویژه خواندن شاهنامه و شعر حافظ می‌تواند به یک خاطره نیک برای بچه‌ها تبدیل شود تا در آینده بتوانند با آن‌ها ارتباط برقرار کنند. در واقع خواندن شعر حافظ و بیت‌های شاهنامه به شادی و شیرینی باعث می‌شود به عنوان یک نیاز روحی در آن‌ها شکل بگیرد تا در آینده بتوانند با آن‌ها ارتباط برقرار کنند.


    iconادامه مطلب

    

    __(Comments are closed.,'kubrick')

    
    Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY