کافه بلدیه و غروب های پیچیده در عطر اقاقیها
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

کافه بلدیه و غروب های پیچیده در عطر اقاقیها

هوشنگ اعلم


iconادامه مطلب

زبان ابزار دستکاری ایدئولوژیک
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

دکتر ناصر فکوهی استاد انسانشناسی دانشگاه تهران  و  مدیر موسسه انسانشناسی و فرهنگ


iconادامه مطلب

کورسرخی، زخمی در همین نزدیکی گفتگو با عالیه عطایی
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

کورسرخی،

زخمی در همین نزدیکی

گفتگو با عالیه عطایی


iconادامه مطلب

بوف کور، تصویری روشن از یک نگاتیو

نگاهي به نقش زن د ر زندگي و آثار هدايت

هوشنگ اعلم

 


iconادامه مطلب

نرودا و نوشتن ازارواح سرگردان گفتگو با احمد پوری، مترجم و نویسنده
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

نرودا و نوشتن ازارواح سرگردان
گفتگو با احمد پوری، مترجم و نویسنده


iconادامه مطلب

وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

 

 

گفت و گو با دکتر ناصر فکوهی، جامعه شناس


iconادامه مطلب

زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

زندان «مسئله» و مفهومي مدرن است. تا پيش از عصر مدرن، زندان روال خاصي نداشت. مجرمان به دليل اين‌که عمل مجرمانه‌شان قداست پادشاه را زيرسوال مي‌برد، مجازات مي‌شدند و مجازات‌ها معمولا تناسبي با جرم نداشت، چرا که عمل مجرمانه دو قرباني داشت؛ نخست قرباني اصلي و ديگري پادشاه يا حاکم که عمل مجرم ساحت ملکوتي او را لکه‌دار مي‌کرد. به همين دليل زندان‌هاي طويل‌المدت با شرايط بازداشت غيرانساني، تعزيرهايي چون بريدن دست و پا و گوش و… در نهايت اعدام اعمال مي‌شد. (فراموش نکنيم که قوانين حقوق بشري محصول تفکر مدرن است.) گاهي نيز در جوامع کهن از جمله روم باستان مجرمان به دليل شکستن تابوها يا برخي کارهاي مجرمانه ديگر از تمامي حقوق شهروندي و انساني خود محروم مي‌شدند. به انسان‌هاي پس از اين محروميت هوموساکر گفته مي‌شد. چنين شخصي به «وضعيت استثنايي» مي‌رسيد و هرآن ممکن بود کسي او را بکشد بدون اين‌که کسي کار کشنده را«عمل مجرمانه» بداند. در عصر جديد اين مفهوم را «کارل اشميت» در کتاب«الهيات سياسي» (با ترجمه ي ليلا چمن خواه به فارسي منتشر شده است) مطرح کرد و بعدها جورچيو آگامبن در کتاب «وضعيت استثنايي»
(اين کتاب نيز با ترجمه ي پويا ايماني به فارسي منتشر شده)‌ آن را بسط داد. هوموساکر عملا زندگي برهنه‌اي داشت و مي‌توان گفت که انساني در نوبت اعدام بود.

 

اما از عصر روشنگري به بعد اعتراض‌هاي عليه سيستم و سازوکار زندان شکل گرفت. نظام‌هاي تقنيني جوامع در عصر مدرن به اين نتيجه رسيدند که بايد به جاي مجازات بدني مجرمان به مجازات روحي آن‌ها فکر کرد و آن‌ها پس از تعذيب بايد دوباره به جامعه برگردند. يعني بايد بازپروري شوند.در عصر جديد مجرم بدل به يک ابژه شناسايي بدل شد، چرا که قاضي بايد تمام زندگي مجرم را بررسي کند تا بتواند متوجه شود که مثلا او در چه وضعيت روحي و جسمي جرم را مرتکب شده تا بتواند مجازاتي در خور جرم درنظر بگيرد.


iconادامه مطلب

نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

«محمدرضا اصلاني براي اهل هنر فرهنگ چهرهاي شناخته است که نيازي به معرفي ندارد. او نماد بارز يک روشنفکر است، ديد وسيع و اطلاعات گستردهاش از او شخصيتي فراتر از يک فيلمساز و شاعر ميسازد، در مورد خاطره و خاطرهنويسي با او با گفتگو نشستيم.»

 

از نظر شما به عنوان يک فيلمساز که آثار مستند هم ساخته است خاطرات نوشته شده ايرانياني که خاطرات خود را نوشته و منتشر کردهاند با خاطرهنويسي در ساير نقاط جهان چه تفاوتها يا تشابهاتي دارد؟

سانسور، خودسانسوري، ما خودمان را مدام سانسور مي‌کنيم. در نتيجه شما در کتاب‌هاي خاطرات ايراني‌ها کم‌تر (خيلي معدود) به افراد «بد» بر مي‌خوريد، اصلا به مسايل نامطلوب شخصي نويسنده اشاره نمي‌شود. مثلا شما در کتاب (کودکي يک رئيس) که ژان پل سارتر براساس خاطرات خودش نوشته، اعتراف به اين که در کودکي مورد تجاوز قرار گرفته را به وضوح مي‌بينيد و از اين نمونه‌ها در ادبيات جهان بسيار است.


iconادامه مطلب

سایر صفحات سایت

Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY