• شماره ۱۶۷ ازما منتشر شد
  • وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
  • وقتی که خانه، خانه بود و چراغ ما در خانه می سوخت
  • وطن و نوشتن در مهاجرت، توان خلاقیت مرز نمی شناسد
  • خون قلم نریز برای گرفتن مزد!
  • آزما برگزار می کند، لایو اینستاگرامی کتاب “زنی شبیه تهران”
  • کتاب‌های پیشنهادی باراک اوباما در سال ۲۰۲۱
  • نگاه جامعه‌شناسانه به نمایش «ارور ۴۰۴»/ این یک «نمایش» نیست!
  • آغاز داوری آثار بیستمین دوره جایزه قلم زرین از فروردین ۱۴۰۱/ هنوز امکان مالی برای جداسازی حوزه‌های کودک و نوجوان فراهم نیست
  • از نویسنده ایرانی رنج تنهایی و حرمان میماند
  • زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
  • نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
  • در نشست انتشرات میچکا تاکید شد: میترا نوحی جهرمی از نویسندگان خواست در مورد موضوعات جهان‌شمول بنویسند
  • نگاهی به کتاب «از گائینک تا جائینک» تاریخ گوینک/گائینک به‌چه عصری بازمی‌گردد؟/ فقدان حضور زنان در سرتاسر کتاب
  • چهار کتاب برای علاقه‌مندان به بازیگری و نویسندگی
    • افراد آنلاین : 1
    • بازدید امروز : 182
    • بازدید دیروز : 501
    • بازدید این هفته : 2955
    • بازدید این ماه : 10549
    • بازدید کل : 1972557
    • ورودی موتورهای جستجو : 15099
    • تعداد کل مطالب : 3180


    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    تونی موریسون به جاودانگی پیوست؛ آیا آمریکا باید خجالت بکشد؟
    بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

    یادداشت هوشنگ اعلم سردبیر آزما در مورد تونی موریسون نویسنده­ی آمریکایی

    ظاهراً آن دسته از آمریکایی ­های نژادپرست باید خوشحال باشند که تونی ­موریسون نویسنده­ سیاه­پوست آمریکایی و برنده جایزه­ نوبل ادبی سال ۱۹۹۳ درگذشت هرچند که نام او و آثارش چندین دهه­ی متوالی در مجامع بین­ المللی و در عرصه­ فرهنگی جهانی. مایه­ افتخار آمریکا بود و از این پس نیز ادبیات آمریکا و جهان باید به احترام او آثارش کلاه از سر بردارد.

    اشکال بزرگ آن دسته از آمریکایی­ های سفیدپوستی که خود را نژاد برتر و صاحبان اصلی آمریکا می دانند این است که به عمد فراموش می­ کنند صاحبان اصلی آمریکا سرخپوستانی هستند که در پی قتل­عام های خونینی که اجداد همین مهاجران سفیدپوست به راه انداختند. نسلشان رو به انقراض رفت و آمریکای امروز را مهاجران که از اروپا و سایر نقاط جهان گریختند و به قاره­ی جدید آمدند تصاحب کردند و با بهره­ کشی ستمکارانه از نیروی کار و بعدها دانش سیاه پوستانی که به عنوان برده از آفریقا به آن­جا برده شدند ساختند و اگر امروز آمریکایی­ های عاقل­تر مدعی دموکراسی و برابری نژادها هستند. این شرایط را هم مدیون کسانی مثل مارتین لوترکینگ مبارز سیاه­پرست هستند که در پی سال­ها مبارزه توانست به سفیدپوستان برتر ی­طلب حالی کند آن­چه امروز تمدن و قدرت آمریکایی نامیده می ­شود. بسیار بیشتر از آن­که دستاورد سفیدپوستان باشد. حاصل رنج و تلاش سیاه­پوستانی است که بیشترین نقش را در ساختن آمریکا داشتند. هرچند در قامت برده و خانم تونی موریسون یکی از آن­هاست. نخستین زن سیاه­پوست آمریکایی که موفق به دریافت جایزه­ نوبل ادبی شد و در سال ۲۰۱۲ نشان افتخار آزادی را دریافت کرد و نخستین زن سیاهپوستی است که یک کرسی به نام او در دانشگاه پرینستون آمریکا به نام او ایجاد شد.

    تونی موریسون، که نام اصلی او «کلوآنتونی وافورد» است در سال ۱۹۳۱در اویاهو به  دنیا آمد. پدرش سیاه­پوست زحمت­کشی بود که در آن سال­های خفقان و اوج تبعیض نژادی با زحمت توانست هزینه­ تحصیل دخترش را فراهم کند و او را به کالج بفرستد. تا در سال ۱۹۵۳ از دانشگاه­ هاروارد مدرک کارشناسی بگیرد و سپس در دانشگاه پرینستون مشغول تدریس شود. موریسون در سال ۱۹۵۸ با یک معمار جاماییکایی به نام «هارولد موریسون» ازدواج کرد و از آن پس خود را «تونی موریسون» نامید. نامی که بعدها با انتشار یازده رمان، ۵۰ کتا ب کودک، دو نمایشنامه و یک اپرا و ده­ها مقاله در طی شصت سال نویسندگی به یکی از برترین نام ها در عرصه­ فرهنگ و ادبیات آمریکا تبدیل شد.

    نخستین رمان تونی موریسون «آبی ترین چشم» در سال ۱۹۷۰ منتشر شد و دومین رمانش به نام «محبوب» که شرح تلاش­ های رنج­ور یک مادر سیاهپوست برای نجات دخترش از زیر بار ستم برده ­داری است . در سال ۱۹۸۸جایزه ادبی پوتیزر را نصیب او کرد.

    به گفته­ منتقدان رمان­های او نمایش­گر واقعیت زندگی در آمریکا و یادآور رنج­ های سیاه­پوستان است که در این کشور زندگی می­ کنند و به همین دلیل می ­توان تونی موریسون را یکی از برترین صداهای ضد آپارتایید در آمریکا و جهان نامید. زنی که روز پنجم اوت ۲۰۱۹ در سن ۸۸ سالگی، چشم بر عینیت زندگی بست تا در تاریخ ادبیات جهان به زندگی ادامه دهد.


    iconادامه مطلب

    

    __(Comments are closed.,'kubrick')

    
    Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY