• شماره ۱۶۷ ازما منتشر شد
  • وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
  • وقتی که خانه، خانه بود و چراغ ما در خانه می سوخت
  • وطن و نوشتن در مهاجرت، توان خلاقیت مرز نمی شناسد
  • خون قلم نریز برای گرفتن مزد!
  • آزما برگزار می کند، لایو اینستاگرامی کتاب “زنی شبیه تهران”
  • کتاب‌های پیشنهادی باراک اوباما در سال ۲۰۲۱
  • نگاه جامعه‌شناسانه به نمایش «ارور ۴۰۴»/ این یک «نمایش» نیست!
  • آغاز داوری آثار بیستمین دوره جایزه قلم زرین از فروردین ۱۴۰۱/ هنوز امکان مالی برای جداسازی حوزه‌های کودک و نوجوان فراهم نیست
  • از نویسنده ایرانی رنج تنهایی و حرمان میماند
  • زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
  • نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
  • در نشست انتشرات میچکا تاکید شد: میترا نوحی جهرمی از نویسندگان خواست در مورد موضوعات جهان‌شمول بنویسند
  • نگاهی به کتاب «از گائینک تا جائینک» تاریخ گوینک/گائینک به‌چه عصری بازمی‌گردد؟/ فقدان حضور زنان در سرتاسر کتاب
  • چهار کتاب برای علاقه‌مندان به بازیگری و نویسندگی
    • افراد آنلاین : 0
    • بازدید امروز : 184
    • بازدید دیروز : 501
    • بازدید این هفته : 2957
    • بازدید این ماه : 10551
    • بازدید کل : 1972559
    • ورودی موتورهای جستجو : 15099
    • تعداد کل مطالب : 3180


    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    ایران درودی: سرطان معجزه زندگی‌ام بود
    بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

    ایران درودی هنرمند نقاش، در هشتاد و سومین سالروز تولد خود بیان کرد که سرطان معجزه زندگی او بوده است و طی ۲۰ سال درگیری با این بیماری، بهترین آثار خود را خلق کرده است.

    ایسنا: هشتاد و سومین سالروز تولد بانوی نقاشی ایران، ایران درودی به درخواست این هنرمند با هدف حمایت از بیماران مبتلا به سرطان با حضور محمد جواد حق شناس (رئیس کمیسیون فرهنگی- اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران)، محمدرضا کارگر (مدیرکل موزه‌های سازمان میراث فرهنگی)، مجید رجبی معمار (مدیرعامل خانه هنرمندان)، هیات امنا بنیاد ایران درودی، بهاره کیان افشار (بازیگر) و جمعی از هنرمندان در همراه سرای موسسه خیریه بهنام دهش پور برگزار شد.

    درودی در سخنان خود به تاریخ کهن ایران زمین و فرهنگ غنی هزار ساله این سرزمین اشاره کرد و گفت: من خاکم، از خاکم و از خاک ایرانم، زاده خراسانم و جرات و جسارت خود را از همین خراسان به ارث برده‌ام؛ از سرزمین فردوسی بزرگ که جد من است. روی سنگ قبر من چیز زیادی ننویسید، فقط یک کلمه بنویسید: ایران.

    این نقاش در ادامه با اشاره به بخشی از غزل معروف مولانا «ما ز بالاییم و بالا می‌رویم، ما ز دریاییم و دریا می‌رویم»، درباره شاعران بزرگ ایران بیان کرد: استاد بزرگ زندگی من، حضرت مولانا بوده است. ما ایرانیان چقدر خوشبختیم که مولانا را داریم و به زبان مادری خود از اشعار گران‌قدر و باشکوه او لذت می‌بریم. چقدر خوشبختیم که فردوسی را داریم. چقدر خوشبختیم که ایران عزیز را داریم. مولانا «ما ز بالاییم و بالا می رویم» را بیهوده نگفته و اگر به این اعتقاد داشته باشیم، دیگر کدام غم اجازه دارد در وجود ما رخنه کند؟

    این هنرمند که بعد از تاسیس بنیادی در سال ۱۳۹۰، ۱۹۵ اثر برگزیده خویش را که طی ٤٧ سال با هدف ارائه در موزه شخصی خود حفظ کرده بود، به این بنیاد و مردم ایران بخشیده است، در باره افتتاح این مرکز گفت: پس از تلاشی طولانی، اکنون در آستانه افتتاح موزه خود هستم. موزه‌ای که برایش هزینه زیادی شده اما ایرادی ندارد، مهم این است که هر چه زودتر این هدیه را خالصانه به مردم کشورم تقدیم کنم.

    ایران درّودی متولد شهریور ۱۳۱۵ در شهر مشهد است. تحصیلات خود را در رشته‌های نقاشی، تاریخ هنر، ویترای، تهیه‌کنندگی و کارگردانی سینما و برنامه‌های تلویزیونی در فرانسه، بلژیک و آمریکا گذرانده است. تاکنون ۶۴ نمایشگاه‌ انفرادی و بیش از ۲۵۰ نمایشگاه گروهی در کشورهای آمریکا، بلژیک، ایتالیا، فرانسه، سوییس، ژاپن، مکزیک، کانادا، آلمان، استرالیا، موناکو، امارات متحده‌ عربی و ایران از آثار او برپا شده است. همچنین از ایشان تألیفات زیادی درباره زندگی، آثار و نیز مقوله‌ هنر به ‌چاپ رسیده است که می‌توان به کتاب «در فاصله‌ی دو نقطه» که زندگی‌نامه‌ خود اوست و همچنین ۲ جلد کتاب از آثار نقاشی او از جمله کتاب «به‌نام قصه‌ی انسان و پایداریش» که شناخت‌نامه‌ ایران درّودی است و کتاب «گفتگوی ایران درّودی با مهدی مظفری ساوجی» که در سال گذشته به چاپ رسیده است، اشاره کرد.

    درودی همچنین با اشاره به بیماری سرطان خود که از ۲۰ سال پیش به آن مبتلا شده به عنوان معجزه زندگی‌ و نقطه عطفی در خلق آثار مهم هنری خود یاد کرد و ادامه داد: هیچ گاه سرطان را جدی نگرفتم. سرطان معجزه زندگی من بود. معجزه‌ای که به من زنده بودن را یادآوری کرده و هر ثانیه از زندگی‌ام را لبریز از عشق کرده است. هر اثری که می‌کشم من را به حالت عرفانی می‌برد و نقاشی‌هایم به‌گونه‌ای ترجمان و تصویر دنیای ذهنیات من هستند. این چیزی است که من را بعد از ۲۳ بار جراحی سرپا نگه داشته است.


    iconادامه مطلب

    

    __(Comments are closed.,'kubrick')

    
    Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY