• شماره ۱۶۷ ازما منتشر شد
  • وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
  • وقتی که خانه، خانه بود و چراغ ما در خانه می سوخت
  • وطن و نوشتن در مهاجرت، توان خلاقیت مرز نمی شناسد
  • خون قلم نریز برای گرفتن مزد!
  • آزما برگزار می کند، لایو اینستاگرامی کتاب “زنی شبیه تهران”
  • کتاب‌های پیشنهادی باراک اوباما در سال ۲۰۲۱
  • نگاه جامعه‌شناسانه به نمایش «ارور ۴۰۴»/ این یک «نمایش» نیست!
  • آغاز داوری آثار بیستمین دوره جایزه قلم زرین از فروردین ۱۴۰۱/ هنوز امکان مالی برای جداسازی حوزه‌های کودک و نوجوان فراهم نیست
  • از نویسنده ایرانی رنج تنهایی و حرمان میماند
  • زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
  • نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
  • در نشست انتشرات میچکا تاکید شد: میترا نوحی جهرمی از نویسندگان خواست در مورد موضوعات جهان‌شمول بنویسند
  • نگاهی به کتاب «از گائینک تا جائینک» تاریخ گوینک/گائینک به‌چه عصری بازمی‌گردد؟/ فقدان حضور زنان در سرتاسر کتاب
  • چهار کتاب برای علاقه‌مندان به بازیگری و نویسندگی
    • افراد آنلاین : 0
    • بازدید امروز : 184
    • بازدید دیروز : 501
    • بازدید این هفته : 2957
    • بازدید این ماه : 10551
    • بازدید کل : 1972559
    • ورودی موتورهای جستجو : 15099
    • تعداد کل مطالب : 3180


    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    ضعف عمده‌ ما در تئاتر
    بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

    نصرالله قادری می‌گوید: ضعف عمده‌ ما در گیتی تئاتر آشنا نبودن با شعر است.

    ایسنا: این نویسنده و کارگردان تئاتر در نشست رسانه‌ای اولین جشنواره نمایشنامه‌نویسی اقتباسی «گام دوم» با هدف تولید متون اقتباسی، که در نگارخانه رضوان مشهد برگزار شد، بیان کرد: از منظر عمده نظریه‌پردازان، ادبیات سه رکن رمان، شعر و درام است و مشکل‌ترین بخش آن، ادبیات دراماتیک یا درام است. 

    او افزود: ضعف عمده‌ای که در گیتی تئاتر ما مشاهده می‌شود به هزار و یک دلیل و مهم‌ترین دلیل این است که با شعر آشنا نیسیتم و نوشتن ساده مد شده‌ است. ضعف بیان داستان درام وجود دارد و مخاطب ما با دروغ بزرگی که به آن هنر گفته شده روبه‌رو است. ظرفیت سالن تئاتر یونان ۲۰ هزار تماشاگر بوده‌ است که به معنای برای عموم بودن تئاتر بوده‌ا ست، اما اکنون این‌طور نیست.

    قادری با اشاره به این‌که اولین قدم مثبت این جشنواره اقتباس از آثار ایرانی و غربی است، گفت: دومین حسن این جشنواره این است که از ابتدا از کسانی که شرکت می‌کنند، نمایشنامه نخواسته‌اند. قرار بر این بوده‌ است که در قدم اول آثار را بفرستند و در صورت تایید، ادامه کار را ارسال کنند. شرکت‌کنندگان باید به امر اقتباس بپردازند که حتما از منابعی باشد که شورای سیاست‌گذاری جشنواره تایید کرده و اگر شورا تایید کرد بر اساس منبع بنویسند. 

    این مدرس تئاتر بیان کرد: اولین لازمه یک کار نویسنده رقابت است؛ رقابت و نه حسادت. در شهری این جشنواره را برگزار کردیم و شرکت‌کنندگان برای جایی می‌نویسند که آدمی به نام حکیم توس در آن است. خلق هنر و صنعت تنها با الهام و ناخوداگاه جمعی امکان‌پذیر است. 

    او ادامه داد: در طرح‌هایی که بررسی کردیم، چند نقطه قوت وجود داشت، بعد از این‌که بخش زیادی از متون بررسی شد، متوجه شدیم جوان‌گرایی در این جشنواره وجود دارد و جوانان می‌نویسند، نکته دیگرحضور بسیار فعال خانم‌ها بود و سومین نکته این است که تمام این نمایش‌نامه‌نویسان  کسانی هستند که در رشته‌های فنی مهندسی هستند و وارد این رشته شده‌اند. گروه دیگر افرادی هستند که در این حوزه به صورت حرفه‌ای کار می‌کنند. 

    قادری خاطر نشان کرد: در دنیایی که تئاتر حرفه‌ای کار می‌شود بنگاه‌هایی هستند که تولیدی‌اند و فقط خط داستان را می‌خرند و مبلغی می‌دهند. در «گام دوم» نمی‌توانیم توقع جهانی داشته‌ باشیم و اعجاز بیافرینیم. باید تاکید کنم که این‌طور نیست و  هنرمندان ایرانی از کتاب‌های دشواری اقتباس کرده‌اند. به جرأت می‌توانم بگویم کارهایی که شرکت‌کنندگان ارسال کرده‌اند ضعیف‌تر از نمونه‌های جهانی آن‌ها نیست. 

    این نویسنده اظهار کرد: به عنوان معلم و منتقد، صادقانه می‌گویم، کارهایی که در این گام به جشنواره فرستاده‌اند بسیار خوب است و امیدوارم به موفقیت خوبی برسند.


    iconادامه مطلب

    

    __(Comments are closed.,'kubrick')

    
    Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY