• شماره ۱۶۷ ازما منتشر شد
  • وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
  • وقتی که خانه، خانه بود و چراغ ما در خانه می سوخت
  • وطن و نوشتن در مهاجرت، توان خلاقیت مرز نمی شناسد
  • خون قلم نریز برای گرفتن مزد!
  • آزما برگزار می کند، لایو اینستاگرامی کتاب “زنی شبیه تهران”
  • کتاب‌های پیشنهادی باراک اوباما در سال ۲۰۲۱
  • نگاه جامعه‌شناسانه به نمایش «ارور ۴۰۴»/ این یک «نمایش» نیست!
  • آغاز داوری آثار بیستمین دوره جایزه قلم زرین از فروردین ۱۴۰۱/ هنوز امکان مالی برای جداسازی حوزه‌های کودک و نوجوان فراهم نیست
  • از نویسنده ایرانی رنج تنهایی و حرمان میماند
  • زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
  • نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
  • در نشست انتشرات میچکا تاکید شد: میترا نوحی جهرمی از نویسندگان خواست در مورد موضوعات جهان‌شمول بنویسند
  • نگاهی به کتاب «از گائینک تا جائینک» تاریخ گوینک/گائینک به‌چه عصری بازمی‌گردد؟/ فقدان حضور زنان در سرتاسر کتاب
  • چهار کتاب برای علاقه‌مندان به بازیگری و نویسندگی
    • افراد آنلاین : 0
    • بازدید امروز : 222
    • بازدید دیروز : 611
    • بازدید این هفته : 3293
    • بازدید این ماه : 11694
    • بازدید کل : 1974514
    • ورودی موتورهای جستجو : 15112
    • تعداد کل مطالب : 3180


    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    بخشی از یادداشت ندا عابد در مورد رضا سید حسینی در شماره ۶۵ آزما
    بازديد : iconدسته: ادبیات

    بخشی از یادداشت ندا عابد با عنوان «به یاد آن فروتن بزرگوار» در مورد رضا سید حسینی در شماره ۶۵ آزما خرداد ۱۳۸۸٫

    رضا سيد حسيني را دوست مي‌داشتم. بيشتر از يك استاد، يك دوست، يك پدر و يا برادر بزرگ‌تر، اين را خودش مي‌دانست. هر وقت فرصتي دست مي‌داد و فراغتي مي‌يافتم به، انتشارات سروش كه سال‌ها قبل در آن جا كار مي‌كردم، مي‌رفتم و چند دقيقه‌اي كنارش مي‌نشستم و قهوه‌اي مي‌خورديم و از هر دري مي‌گفت و من با اشتياق مي‌شنيدم. در همين ديدارها بود كه بسيار چيزها از او آموختم و بيشتر از هر چيز صداقت و ساده‌گي و فروتني و اي كاش بيش از همه سخت كوشي يش را ياد مي‌گرفتم و عشقش را به كار، گاهي كه در ذهنم رفتار و گفتار فروتنانه او را مقايسه مي‌كردم. با رفتارهاي پرنخوت بسياري از كوتوله‌هاي عرصه هنر و ادبيات خنده‌ام مي‌گرفت، خنده‌اي كه بيشتر از سر دل‌سوزي بود براي كوتوله‌هايي كه مقايسه رفتار و گفتارشان، با رفتار و كردار بزرگواري مثل سيد حسيني اين احساس را در وجودم بيدار مي‌كرد كه در عالم فرهنگ هم حتي، برخي و معدود آدم‌هايي مثل سيد حسيني چه قدر بزرگوارند. و برخي چه قدر حقيرند!

    متن کامل این نوشته را درشماره ۶۵ آزما بخوانید.


    iconادامه مطلب

    

    __(Comments are closed.,'kubrick')

    
    Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY