• شماره ۱۶۷ ازما منتشر شد
  • وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
  • وقتی که خانه، خانه بود و چراغ ما در خانه می سوخت
  • وطن و نوشتن در مهاجرت، توان خلاقیت مرز نمی شناسد
  • خون قلم نریز برای گرفتن مزد!
  • آزما برگزار می کند، لایو اینستاگرامی کتاب “زنی شبیه تهران”
  • کتاب‌های پیشنهادی باراک اوباما در سال ۲۰۲۱
  • نگاه جامعه‌شناسانه به نمایش «ارور ۴۰۴»/ این یک «نمایش» نیست!
  • آغاز داوری آثار بیستمین دوره جایزه قلم زرین از فروردین ۱۴۰۱/ هنوز امکان مالی برای جداسازی حوزه‌های کودک و نوجوان فراهم نیست
  • از نویسنده ایرانی رنج تنهایی و حرمان میماند
  • زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
  • نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
  • در نشست انتشرات میچکا تاکید شد: میترا نوحی جهرمی از نویسندگان خواست در مورد موضوعات جهان‌شمول بنویسند
  • نگاهی به کتاب «از گائینک تا جائینک» تاریخ گوینک/گائینک به‌چه عصری بازمی‌گردد؟/ فقدان حضور زنان در سرتاسر کتاب
  • چهار کتاب برای علاقه‌مندان به بازیگری و نویسندگی
    • افراد آنلاین : 0
    • بازدید امروز : 190
    • بازدید دیروز : 501
    • بازدید این هفته : 2963
    • بازدید این ماه : 10557
    • بازدید کل : 1972565
    • ورودی موتورهای جستجو : 15099
    • تعداد کل مطالب : 3180


    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    «موسیقی افغانستان و هنرمندان حرفه‌ای شهر هرات» منتشر شد
    بازديد : iconدسته: اخبار

    کتاب «موسیقی افغانستان و هنرمندان حرفه‌ای شهر هرات» نوشته نصرالدین سلجوقی توسط انتشارات احراری در افغانستان منتشر شد.

    مهر: نصرالدین سلجوقی، پژوهشگر پرکار در حوزه تخصصی هنر افغانستان در تازه‌ترین کتابش با عنوان «موسیقی افغانستان و هنرمندان حرفه‌ای شهر هرات» به سرگذشت موسیقی در افغانستان و همچنین موسیقی محلی هرات و هنرمندان معاصر برجسته در این هنر پرداخته است. این کتاب را انتشارات مشهور احراری در افغانستان منتشر کرده است.

    هرات در زمینه موسیقی تاریخ درخشانی داشته است. متاسفانه به میراث هرات در زمینه موسیقی چندان پرداخته نشده و این میراث در معرض نابودی هستند. همچنین گروه‌ها و دسته جات موسیقی بودند که اکنون دیگر نیستند. به عنوان مثال «جه خانه» به گروه یا ارکستر موسیقی چند نفری گفته می‌شد که نوازندگان آن از سازهای لازمه غربی چون توله، نی کورنت، کلارنت، تروپت، باریتون، خنج، درخت زنگ، ترنگل، دهل و.. استفاده می‌کردند. این گروه را در زبان انگلیسی برس باند (Brass Band) گویند. این دسته از ارکسترها در داخل و خارج افغانستان همواره در پادگان‌های نظامی و در مراسم تشریفات استفاده می‌شد. در افغانستان علاوه بر محلات نظامی، این گروه‌ها بطور مجزا در شهرداری‌های هرات، مزار شریف، قندهار و کابل هم به کار گرفته می‌شدند.

    تا حدود سه یا چهار دهه قبل باجه خانه در تشکیلات شهرداری وجود داشت و از این گروه علاوه بر مراسم عروسی شهروندان هرات در جشن‌های عنعنوی نوروز، روز دهقان، روز معلم، جشن اطفال و جشن استرداد استقلال افغانستان نیز استفاده می‌شد. امروزه از باجه خانه شهرداری هرات هیچ اثری باقی نمانده است و شاید اعضای آن همه این جهان را وداع گفته باشند. همه آنها مردمانی بودند فقیر، متدین، نماز خوان و وظیفه شناس که به معاش اندک شهرداری به گذران زندگی می‌پرداختند.

    نصرالدین سلجوقی نویسنده این کتاب که جایزه صلح اسلامی از یک کنفرانس اسلامی را نیز در کارنامه دارد، فرزند محمدعمر مطیع است و در سال ۱۳۳۱ در هرات متولد و در دبیرستان جامی هرات آموزش دیده است. سلجوقی در دانشکده زبان و ادبیات دری در دانشگاه کابل تحصیل کرد و پس از آن خدمات فراوان فرهنگی برای ملت افغانستان از کشورهای افغانستان، ایران، ایرلند و انگلیس انجام داد.

    «موسیقی و تئاتر در هرات، سرایندگان و آوازخوانان حرفه‌ای و شوقی هنر تئاتر و هنرآفرینان هراتی» و «افغانستان در آیینه تصویر: احوال و آثار عکاسان و فوتوژورنالیستان داخلی و خارجی: ۱۸۳۹ – ۲۰۱۴» از دیگر کتاب‌های منتشر شده سلجوقی است.

    این خبر بر اساس اطلاعات دریافتی از رایزنی فرهنگی ایران در هرات تنظیم شده است.


    iconادامه مطلب

    

    __(Comments are closed.,'kubrick')

    
    Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY