• شماره ۱۶۵آزما منتشر شد
  • وطن، مفهوم متغیر در میان نسل ها
  • وقتی که خانه، خانه بود و چراغ ما در خانه می سوخت
  • وطن و نوشتن در مهاجرت، توان خلاقیت مرز نمی شناسد
  • خون قلم نریز برای گرفتن مزد!
  • آزما برگزار می کند، لایو اینستاگرامی کتاب “زنی شبیه تهران”
  • کتاب‌های پیشنهادی باراک اوباما در سال ۲۰۲۱
  • نگاه جامعه‌شناسانه به نمایش «ارور ۴۰۴»/ این یک «نمایش» نیست!
  • آغاز داوری آثار بیستمین دوره جایزه قلم زرین از فروردین ۱۴۰۱/ هنوز امکان مالی برای جداسازی حوزه‌های کودک و نوجوان فراهم نیست
  • از نویسنده ایرانی رنج تنهایی و حرمان میماند
  • زندان نوشت ها از «ساد» تا محمد تقی ارانی
  • نویسندگان ما از اعتراف هراس دارند
  • در نشست انتشرات میچکا تاکید شد: میترا نوحی جهرمی از نویسندگان خواست در مورد موضوعات جهان‌شمول بنویسند
  • نگاهی به کتاب «از گائینک تا جائینک» تاریخ گوینک/گائینک به‌چه عصری بازمی‌گردد؟/ فقدان حضور زنان در سرتاسر کتاب
  • چهار کتاب برای علاقه‌مندان به بازیگری و نویسندگی
    • افراد آنلاین : 0
    • بازدید امروز : 226
    • بازدید دیروز : 147
    • بازدید این هفته : 2804
    • بازدید این ماه : 14401
    • بازدید کل : 1961849
    • ورودی موتورهای جستجو : 14912
    • تعداد کل مطالب : 3180


    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    ممیزی خطرناک‌تر از کروناست
    بازديد : iconدسته: ادبیات

    ناصر حسینی مهر معتقد است بلایی که ممیزی‌های غیراصولی بر سر هنر می‌آورند، بارها مرگ‌بارتر از بیماری‌هایی نظیر کرونا یا طاعون است.

    این کارگردان تئاتر برای اجرای نمایش «مده‌آ ماتریال» با تئاتر شهر قول و قرار گذاشته بود که کرونا همه چیز را بر هم زد و او هم به جای غصه خوردن، این نمایشنامه را برای انتشار آماده کرد.

    حسینی مهر در گفتگو با ایسنا از وضعیت مبهم اجرای نمایش «مده‌آ ماتریال» به دلیل تعطیلات کرونایی سخن گفت و از نگارش پژوهشی اساسی خبر داد که کمرش را خم کرده است.

    او یادآوری کرد: مهر ماه امسال برای اجرای نمایش «مده‌آ ماتریال» در تئاتر شهر نوبت داشتیم که با تعطیلی کرونا رو به رو شدیم و اجرای ما هم مانند بسیاری از اتفاقات دیگر به تعویق افتاد. به همین دلیل تصمیم گرفتم حال که فرصتی برای اجرای نمایش نیست، این اثر را به شکل کتاب به دست مخاطبان برسانم.

    این مترجم تئاتر خاطرنشان کرد: قبلا هم نمایش دیگرم «هملت ماشین» چنین سرنوشتی پیدا کرد. البته آن نمایش به دلیل برنامه‌ریزی نادرست مدیران وقت تئاتر که اجرای آن را دائم به تعویق می‌انداختند، با مدتی تاخیر به صحنه رفت و این چنین بود که اول نمایشنامه آن منتشر شد و دو سال بعد اجرایش روی صحنه رفت و متاسفانه بعد از ۱۹ شب، متوقف شد.

    حسینی مهر، ممیزی سلیقه‌ای را بلایی بدتر از کرونا دانست و تاکید کرد: وجود کرونا یا طاعون و نظایر آن می‌تواند توجیهی برای اجرا نشدن تئاتر باشد ولی ممیزی ناروا در هنر توجیه‌ناپذیر است و باعث بیماری‌هایی مهلک‌تر از طاعون و کرونا در جامعه می‌شود.

    او در ادامه با ارایه توضیحاتی درباره موضوع نمایشنامه «مده‌آ ماتریال» که نوشته هاینر مولر نمایشنامه‌نویس آلمانی است، افزود: مولر در بیشتر آثارش مانند همین نمایشنامه حاضر یا نمایشنامه‌های دیگرش مانند «هراکلس»،«ادیپوس» یا «الکترا» و نظایر آن با بهره بردن از اساطیر یونان به انعکاس جامعه و زمانه خود می‌پردازد. او از صِرف انتقال آن اسطوره کهن اجتناب می‌کند و در واقع آن را بهانه‌ای قرار می‌دهد تا از جامعه و روزگار خود سخن بگوید.

    این کارگردان و بازیگر تئاتر ادامه داد: مولر در نمایشنامه «مده‌آ ماتریال» سراغ مادری رفته با دو فرزند که نه علیه یک مرد، بلکه علیه بی‌عدالتی‌ها و پایمال شدن ارزش‌های انسانی عصیان می‌کند.

    او که مدتی در آلمان زندگی و فعالیت کرده، این نمایشنامه را اثری بسیار زیبا و در عین حال دشوار خواند و افزود: حتی فهم عبارت‌های آن برای مردم آلمان هم سخت است و در این میان من ایرانی با بضاعت اندکم در زبان آلمانی سه سال تمام وقت گذاشتم تا ترجمه کار به پایان رسید.

    حسینی مهر در پاسخ به این پرسش که آیا منتظر فراهم شدن شرایط برای اجرای صحنه‌ای این نمایش می‌مانید یا آن را در فضای مجازی به اجرا می‌گذارید، گفت: در چند ماه گذشته درباره این موضوع صحبت‌های زیادی مطرح شده است. واقعیت این است که نمی‌توان به یک ایده قطعی شتاب‌زده یا آمرانه در این زمینه رسید و همه چیز بستگی به شرایط افراد دارد. به عنوان نمونه برخی از اهالی تئاتر توانایی تدریس یا ترجمه یا پژوهش و … دارند که همه اینها لازمه جریان تئاتری یک کشور است ولی بدا به حال کسی که فقط توانایی انجام تنها یک کار را در تئاتر دارد . چنین کسی طبیعتا دچار محدودیت‌های بیشتری خواهد شد و در وضعیت دشوار فعلی، کم کم فرسوده می‌شود  و این دوری از صحنه، بر موجودیت هنری‌اش اثرگذار خواهد بود.

    او اضافه کرد: به سهم خود سعی می‌کنم تئاتر را در خودم زنده نگه دارم و کارهای دیگری در رابطه با آن انجام دهم مانند ترجمه و انتشار نمایشنامه‌هایی مثل «مده‌آ ماتریال» یا کتاب پژوهشی دیگری که درباره تئاتر ایران در دست انتشار دارم.

    این پژوهشگر از نگارش کتابی جامع درباره تئاتر ایران خبر داد و گفت: ۶ سال برای این کتاب وقت گذاشته‌ام که به تازگی نگارش آن در ۷۰۰ صفحه به پایان رسیده است. این اثر به بررسی تئاتر ایران در فاصله کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ تا انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ می‌پردازد و عنوان آن نیز «تئاتر ایران/ از کودتا تا انقلاب» است.

    حسینی مهر خاطرنشان کرد: این پژوهش واقعا کمر مرا خم کرد! چون فقط یک کار آماری نیست بلکه تمام رویدادهای تئاتر ایران به شکل تحلیلی و نقدِ انتقادی در آن بررسی شده است. بنابراین در دوران کرونا بیکار ننشستم و غصه هم نخوردم بلکه سعی کردم زندگی تئاتری خود را به شیوه‌ای دیگر تداوم ببخشم.

    انتهای پیام


    iconادامه مطلب

    

    __(Comments are closed.,'kubrick')

    
    Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY