• افراد آنلاین : 0
  • بازدید امروز : 113
  • بازدید دیروز : 258
  • بازدید این هفته : 2138
  • بازدید این ماه : 9144
  • بازدید کل : 1714091
  • ورودی موتورهای جستجو : 10550
  • تعداد کل مطالب : 2022





عنوان محصول چهارم

توضیح محصول
توضیح محصول
توضیح محصول

عنوان محصول چهارم

توضیح محصول
توضیح محصول
توضیح محصول

محمدرضا شجریان امروز یا فردا مرخص می‌شود

محمدرضا شجریان که چند سالی است به دلیل بیماری بستری است به دلیل وخامت حالش به بیمارستان اعزام شده است با این وجود رییس بیمارستان جم از ترخیص او در آینده نزدیک خبر می‌دهد.

دفتر مجله «توفیق» را هم به لودر می‌سپارند!

دستگاه‌های سنگین را سوار تریلی می‌کنند، تقریبا چیزی در داخل حیاط باقی نمانده، شنیده بودیم تقاطع کوچه بخارا و خیابان صف، یکی از تحریریه‌ها و چاپخانه مجله توفیق قرار دارد و این همان ساختمان است، سر در اصلی نبش کوچه بخارا را با رنگ آبی مشخص کرده‌اند: «شرکت چاپ رنگین»…

گالری گردی مجازی و حقیقی در تعطیلات آخر هفته
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

این روزها که گالری‌ها ملزم به رعایت کلیه پروتکل‌های بهداشتی هستند، برخی هنوز برگزاری نمایشگاه‌های هنری را به صورت حضوری تدارک دیده‌اند. در این میان تعداد دیگر از گالری‌ها نیز به دلیل افزایش میزان مبتلایان به بیماری کووید ـ ۱۹، تصمیم گرفته‌اند که فعالیتشان را به دنیای مجازی محدود کنند.

گزارش ایسنا، مروری دارد بر برخی از نمایشگاه‌هایی که به صورت مجازی و حضوری در این ایام برپا هستند.

**********

دو نمایشگاه هنری در گالری شیرین

گالری شیرین روز جمعه (۱۰ مردادماه) میزبان دو نمایشگاه هنری است. بر این اساس نمایشگاه انفرادی نقاشی زهرا امیر یگانه با عنوان «آبرُفت» و نمایشگاه گروهی نقاشی و مجسمه با عنوان «سخت پوست» تا ۲۲ مرداد ماه در این گالری برگزار هستند. 

در نمایشگاه گروهی «سخت پوست» آثار هنرمندانی همچون شهریار احمدی، حمیدرضا اندرز، محمود بخشی، وحید چمانی، رضا درخشانی، آزاده رزاقدوست، ایمان صفایی، شهرام کریمی، مقداد لرپور، کریم نصر و سپیده نوری به نمایش گذاشته شده است.

امکان بازدید از این نمایشگاه در روزهای هفته (به غیر از دوشنبه‌ها) از ساعت ۱۱ الی ۱۹ و جمعه‌ها ۱۶ الی ۲۰ فراهم شده است. در روزهای هفته امکان بازدید با تعیین وقت قبلی امکان پذیر است.

گالری شیرین در خیابان کریمخان، خیابان سنایی، کوچه سیزدهم، شماره ۵ واقع شده است.

نمایش آثار هنرمند افغانستانی در گالری آرتیبیشن

نمایش آثار علیخان عبداللهی، هنرمند افغانستانی روز جمعه (۱۰ مردادماه) افتتاح و تا یکشنبه ۱۹ مرداد به مدت ۱۰ روز در گالری آرتیبیشن به نمایش گذاشته می‌شود.

 علیخان عبداللهی در یکی از روستاهای ولایت اروزگان، در مرکز افغانستان و در همسایگی بامیان مرکز پیکره‌های بودایی متولد شد. او در سال ۶۷ به ایران مهاجرت می‌کند و در طول معاشرت اتفاقی‌اش با افرادی چون حسن حاضرمشار و کامبیز درم‌بخش به مجسمه‌سازی علاقه‌مند می‌شود.

مجسمه‌های او به مرور خواهان پیدا می‌کنند و به فروش می‌رسند، همین اتفاق خوشایند باعث می‌شود علیخان با شور بیشتر به ساخت مجسمه‌هایش اهتمام ورزد تا آنجا که هنرش را در نمایشگاه‌هایی در ایران و دیگر کشورها به نمایش می‌گذارد و اکنون مجسمه‌هایش را در گالری آرتیبیشن به نمایش درمی‌آورد.

علاقمندان به بازدید از آثار این هنرمند می‌توانند در تاریخ مذکور به گالری آرتیبیشن در خیابان شریعتی، پایین‌تر از حسینیه ارشاد، نرسیده‌به همت، گل‌نبی(غرب)، میدان احمدی‌روشن (کتابی)، خیابان ساسانی‌پور، خیابان قندی(دریا)، پلاک ۶ مراجعه کنند. 

همچنین آثار این نمایشگاه برای علاقه‌مندانی که در تهران سکونت ندارند به‌صورت آنلاین در سایت آرتیبیشن به نشانی Artibition.net به نمایش گذاشته می‌شود.

«صد اثر، صد هنرمند» در گالری گلستان

بیست و هشتمین دوره نمایشگاه «صد اثر صد هنرمند» که رویداد تابستانی گالری گلستان محسوب می شود، به دلیل شرایط بحرانی شیوع ویروس کرونا در کشور، در فضای مجازی برپا می‌شود.

این نمایشگاه از دهم مرداد تا اول مهر ماه «صد اثر صد هنرمند» در وب سایت و اینستاگرام گالری گلستان میزبان علاقه‌مندان به هنر و البته خریداران آثار هنری خواهد بود. در این نمایشگاه ٢٨٢ اثر منتخب شده به نمایش و فروش گذاشته می‌شود.

در این مجموعه آثاری از پرویز کلانتری، رضا مافی، فرامرز پیلارام، پروانه اعتمادی، ناصر اویسی، اردشیر محصص، کامبیز درمبخش و … نیز به نمایش گذاشته شده است.

قیمت آثار از ۲۵۰ هزار تومان شروع می‌شود، اما میانگین قیمت‌ها حدود یک تا پنج میلیون تومان است‌. گران‌ترین اثر هم ۹۰ میلیون تومان قیمت‌گذاری شده است.

روایت یک عکاس از انقلاب تا جنگ در مرکز نبشی

نمایش «عکس از م. صیاد» همسو با رویکرد آرشیومحور در دو بخش با محوریت دو موضوع انقلاب و جنگ از تاریخ سوم مردادماه در مرکز نبشی افتتاح می‌شود و تا پایان تابستان ادامه دارد.

هر بخش از این نمایشگاه بیش از چند­صد فریم عکس­ را شامل می­‌شود و به روایت مستند و اخباری صحنه‌هایی از این دو واقعه می‌پردازد. پس از نمایشگاه «اقلیم حیرانی» که روایت رنج آوارگان و کوچندگان کردهای عراق و پناهشان به خاک ایران در دوران اعمال فشار حکومت صدام بر آن­‌ها بود، این دومین نمایش عکس‌های خبری محمد صیاد در مرکز نبشی است.

هر دو بخش نمایشگاه، با دوربین صیاد ثبت و ضبط شده است. در کنار پرینت­‌های عکاس در همان روزها که گاه برای روزنامه­‌ها و گاه با متنی کوتاه برای ارائه به خبرگزاری­‌ها آماده می‌شدند، برخی از نگاتیوها انتخاب و به همراه تعدادی از «کنتاکت­شیت»­های اسکن­‌شده‌­ی آرشیو عکاس  ـ که به صفحات دکوپاژ یک فیلم می‌­ماند ـ روی کاغذ عکس چاپ شده‌اند.

هم­‌زمان با بخش دوم این نمایشگاه، از کتاب عکس­‌های محمد صیاد با عنوان «عکس از م. صیاد» رونمایی می‌­شود و نخستین فیلم مستندی که از زندگی و آثار این عکاس خبری تهیه شده است،  نمایش داده می‌­شود.

بخش اول این نمایشگاه با موضوع عکس‌های انقلاب از ۳ تا ۲۸ مردادماه در مرکز نبشی برگزار می‌­شود. این نمایشگاه در روزهای یکشنبه تا پنجشنبه از ساعت ۱۲ ظهر تا ۸ شب و روزهای جمعه از ساعت ۴ بعد از ظهر تا ۸ شب امکان بازدید دارد.

مرکز نبشی در خیابان ویلا، نبش کوچه‌ی خسرو، پلاک ۵۱ واقع شده است. 

آرت‌فر تیر

آرت‌فر تیر که طبق روال هر ساله باید در تیر ماه برگزار می‌شد، به دلیل افزایش شیوع ویروس کرونا از فردا به صورت مجازی برگزار می‌شود و برگزاری حضوری آن در صورت بهبود شرایط به مهرماه موکول شده است.

بازدید عمومی از رویداد تیر آرت با حضور ۱۸ گالری از روز دوشنبه (۶ مردادماه) برای عموم آغاز شده و تا ۱۷ مرداد نیز ادامه دارد.

نمایشگاه مجازی عکس پرتره‌های بهزاد شیشه‌گران

بهزاد شیشه‌گران، نقاش و طراح گرافیک در روزهایی که آمار ابتلای به کرونا افزایش یافته و هر روز جان بسیاری از هموطنانمان را می‌گیرد، با طراحی عکس پرتره‌هایی از خودش و در واقع با زبان هنر به پویش «#من_ماسک_می‌زنم» پیوسته است.

شیشه‌گران که قرار است این مجموعه آثار خود را به صورت مجازی و در شبکه‌های اجتماعی به نمایش بگذارد، در این زمینه به ایسنا گفت: با توجه به گسترش روزافزون بیماری کووید _ ۱۹ و لزوم رعایت دستوالعمل‌های بهداشتی و نیز فاصله‌گذاری‌های اجتماعی و ترویج فرهنگ استفاده از ماسک بر آن شدم تا عکس پرتره‌های خودم را سوژه نمایشگاه مجازی در شبکه‌های اجتماعی با عنوان«من ماسک می‌زنم» کنم.

او یادآور شد: بر این اساس از پنجشنبه ۹ تا ۱۹ مرداد ۱۳۹۹، هر روز ساعت ۱۰ صبح یک اثر دراینستاگرام، فیس بوک و تلگرام به نمایش درخواهد آمد تا به عنوان عضوی کوچک از جامعه تجسمی کشور به پویش ملی با همین نام پیوسته باشم.

این هنرمند نقاش گفت: از مردم و هنرمندان و جامعه هنری صمیمانه دعوت می‌کنم به عنوان یک وظیفه فرهنگی و اجتماعی کرونا را جدی بگیریم و برای اصلاح فرهنگ عمومی سهم خود را در راه مبارزه با این بیماری هولناک به شکل شایسته‌ای ادا کنیم؛ چراکه متأسفانه هنوز ۴۰ تا ۵۰ درصد مردم نه از ماسک استفاده و نه فاصله‌گذاری‌های اجتماعی را رعایت می‌‎کنند.

نمایشگاه گروهی طراحی «بی جانی» در گالری والی

نمایشگاه گروهی طراحی با عنوان «بی جانی» تا ۲۱ مردادماه در گالری والی برگزار است. 

در این نمایشگاه آثار هنرمندانی همچون فاطمه افشاری، مینا بحرینی، مرضیه خوش ترکیب، مهریه سهرابی و فریبرز قلک به نمایش گذاشته می شود. 

همچنین ساعت بازدید نیز هر روز (به غیر از شنبه‌ها) ۱۲ الی ۲۰ و جمعه‌ها ۱۶ الی ۲۰ اعلام شده است.

گالری والی در میدان ونک، خیابان شهید خدامی، پلاک ۷۲ واقع شده است. 

 «دهن کجی به افلاطون در باب معماری» در گالری این‌جا

نمایشگاه گروهی «دهن کجی به افلاطون در باب معماری» تا ۱۷ مردادماه در گالری این‌جا برقرار است. 

در این نمایشگاه آثار هنرمندانی همچون علی گلستانه، محسن وزیری مقدم، فرامرز پیلارام، ثمیلا امیرابراهیمی، ساغر پزشکیان و … ارائه شده است. 

فرصت بازدید از این نمایشگاه هر روز به غیر از شنبه‌ها از ساعت ۱۴ الی ۲۰ فراهم شده است. 

این گالری در ﺧﯾﺎﺑﺎن کریمخان‌زند، خیابان میرزای‌شیرازی، شماره ۹۵ واقع شده است.

نمایشگاه «روی کاغذ» در گالری اعتماد

نمایشگاه «روی کاغذ» با مجموعه‌ای از آثار طراحی و نقاشی از روز جمعه (۲۳ خرداد ماه) در گالری اعتماد برگزار شده و تا ۲۴ مرداد ماه نیز ادامه دارد.

در این نمایشگاه مجموعه‌ای از آثار طراحی و نقاشی از هنرمندان منتخب که همگی روی کاغذ یا مقوا انجام شده‌اند، به نمایش گذاشته می‌شود.

ساعت بازدید از این نمایشگاه هر روز (به غیر از دوشنبه‌ها) از ۱۲ تا ۲۰ و جمعه‌ها ۳ تا ۲۰ فراهم است.

گالری اعتماد در میدان هفت‌تیر، خیابان مفتح جنوبی، بن‌بست شیرودی پلاک ۲۵ واقع شده است.


iconادامه مطلب

آونی دوشی، نامزد بوکر: زنان از تردیدم نسبت به مادر شدن وحشت می‌کردند
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

نخستین رمان زهرآلود او درباره یک رابطه دلهره‌آور مادر-دختری ابتدا هند را شوکه کرد و حالا هیلاری منتل را به چالش کشیده است.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از گاردین – آونی دوشی وقتی شروع به نوشتن اولین رمان خود «شکر سوخته» کرد بچه‌ای نداشت. در واقع عمیقا مردد بود که اصلا می‌خواهد فرزندی داشته باشد یا نه. در تمام آن سال‌ها دوشی در بیش از هشت پیش‌نویس از دودلی خود نوشت؛ داستان رابطه دشوار یک مادر و دختر که تردید هر دو طرف را روایت می‌کند. او پس از ارائه نسخه نهایی خود در سال ۲۰۱۸ یک فرزند پسر به دنیا آورد.

هنگامی که رمانش –که روز سه‌شنبه به عنوان نامزد دریافت جایزه بوکر معرفی شد- سال گذشته برای نخستین بار با عنوان «دختری در لباس سفید» در هند منتشر شد دوشی نگران بازنگری دیدگاهش نسبت به مادر بودن بود. اما با وجود پریشانی‌اش از دقتی که داشت راضی بود. «آنتارا» شخصیت اصلی داستان هم مثل خود دوشی افسردگی پس از زایمان را تجربه می‌کند.

او می‌گوید: «از بابت فیزیکی بودن تجربه مادر شدن سردرگم بودم. هرگز آن را این‌قدر عمیق خارج از شخصیت‌های داستانم ندیده بودم. تصور نمی‌کردم که قرار است خودم هم چنین چیزهایی را تجربه کنم. شاید چیزی در ناخودآگاهم می‌دانست که بعدها قرار است این اتفاق بیفتد.» با در نظر گرفتن این نکته که کتاب دوشی بر رابطه بسیار ناکارآمد یک مادر و فرزند متمرکز است، حتا خود او نگران اثبات این ماجرا در زندگی شخصی‌اش است: «من این را نوشته‌ام… آیا قرار است به واقعیت بپیوندد؟»

«شکر سوخته» یک رمان اضطراب‌آور قوی است و از همان جملات ابتدایی زهری تکان‌دهنده و طنزی دوستی‌‌برانگیز دارد: «دروغ است اگر بگویم بدبختی مادرم هرگز باعث لذتم نشده.» داستان در شهر پونای هند می‌گذرد و داستان آنتارا را دنبال می‌کند که با  مشکل ضعف حافظه مادرش تارا و خشمی که همچنان از غفلت و بی‌توجهی او در خود دارد دست و پنجه نرم می‌کند. آنتارا به عنوان یک دختربچه از هوس‌های مادر جوان و عصیان‌گرش رنج می‌برد که از طبقه متوسطی که در آن بزرگ شده بود گریخت و به یک آشرام پیوست که مرشدش از عشق آزاد و روابط آزادتر حمایت می‌کرد. نام آنتارا نیز که از تارا و ضدِ تارا ساخته شده (پیشوند un معنایی متضاد واژه اول می‌سازد) خود گواه منیّت و عمل ناسنجیده مادر و پیوند ناگسستنی آنهاست. هیچ زنی در بزرگسالی نه می‌تواند بودن در کنار دیگری را برای مدت طولانی تحمل کند و نه گریختن از دیگری را. رابطه پس زدن و پیش کشیدن این دو پیامدهایی در هنر، ازدواج و دیدگاه آنتارا به کودکان دارد که با از دست رفتن حافظه تارا همگی تقویت شده‌اند، حتا زمانی که آنتارا نمی‌گذارد مادرش فراموش کند.

این رمان از سوی فاطیما بوتو، الیزابت گیلبرت و اولویا ساجیک تحسین شده و دوشی با جنی آفیل و دبورا لوی مقایسه شده است. «شکر سوخته» در همان هفته‌ اولی که در بریتانیا منتشر شد به عنوان یکی از هشت رمان اول نامزد دریافت جایزه ۵۰ هزار پوندی بوکر امسال معرفی شد. داوران آن را «بسیار جذاب… گاهی غم‌انگیز و در عین حال تخلیه‌کننده هیجان» توصیف کردند.

وقتی ویراستار دوشی با او تماس گرفت تا خبر را بگوید بسیار هیجان‌زده شد: «به او گفتم یک لحظه صبر کن تا مطمئن شوم روحم هنوز در بدنم است. شنیدن آن کلمات بسیار برایم دور از تصور بود. فکر نمی‌کردم ممکن باشد. همیشه خودم را یک شخص خارجی و بیگانه می‌دیدم.» این دستاورد با وجود راه درازی که او برای انتشار کتابش طی کرده شیرین‌تر هم می‌نماید: «من هیچ چیز از هنر نمی‌دانستم، از نوشتن چیزی نمی‌دانستم. وقتی شروع کردم در تاریکی مطلق بودم.»

دوشی در نیوجرسی از پدر و مادری هندی متولد شده و پیش از نقل مکان به بمبئی و کار به عنوان یک کتابدار، در نیویورک و لندن تاریخ هنر خوانده است. در آنجا در سال ۲۰۱۲ نخستین پیش‌نویس داستان خود را در عرض یک ماه نوشت تا بتواند آن را به جایزه تایبر جونز آسیای جنوبی برای آثار منتشرنشده برساند. پنج داور این مسابقه به اتفاق آرا او را به عنوان برنده اعلام کردند و دوشی نماینده ادبی خود را به دست آورد که توضیحات وسیعی در اختیارش گذاشت.

دوشی می‌گوید: «کاش می‌توانستم بگویم این روند آهسته و زیبا بود و من چیزی به روشنی الماس را هدف گرفته بودم. اما در حقیقت یک آشفتگی بزرگ به همراه داشت.»

او طی هفت سال هشت پیش‌نویس کاملا متفاوت نوشت (که از آن زمان آن را به یک اثر هنری تبدیل کرده و به عنوان پیشینه‌ای از سال‌های ناکامی از دیوار اتاق مطالعه‌اش آویزان کرده است). کلیدی که قفل این داستان را باز کرد صدای آنتارا بود: گزنده، جالب و تلخی نسبت به مادرش که گاهی به اندوه راه باز می‌کرد. دوشی می‌گوید: «سعی می‌کردم با او صادق باشم، سعی می‌کردم تا حد ممکن به درون ذهنش راه پیدا کنم.»

او همچنین از ارتباط خانواده مادرش با آشرامِ اوشو در پونا الهام گرفته که در سال ۱۹۷۶ توسط باگوان شری راجنیش، مرشد جنجالی جنبش راجنیش که بعدها به اوشو معروف شد بنیان‌ گذاشته شد. اما دوشی تاکید می‌کند که داستانی که نوشته بسیار متفاوت از زندگی خودش است و او و مادرش رابطه بسیار خوبی دارند.

روز سه‌شنبه داوران بوکر روابط را در قلب «شکر سوخته» پیچیده و غیرمعمول توصیف کردند. دوشی معتقد است که با اینکه آنتارا و مادرش ممکن است شخصیت‌هایی افراطی داشته باشند، شاید خوانندگان بتوانند با شدتِ احساسات آنها و شیوه‌ای که یکدیگر را انعکاس می‌دهند ارتباط برقرار کنند.

دوشی می‌گوید: «حتا اگر رابطه نسبتا خوبی با مادرتان داشته باشید، پیچیدگی‌های مادرانه به‌طور بسیار عمیقی در روان‌تان می‌نشیند. هر نوع درگیری یا مشکلی با مادر می‌تواند منجر به خرد شدن و آسیب دیدن فرد شود.» او این حقیقت را تنها از زمان نوشتن «شکر سوخته» و مادر شدن خودش فهمیده است.

شاید خوانندگان از دعواهای آنتارا و مادرش احساس خفقان و ناراحتی کنند. حتا برخی از منتقدان «شکر سوخته» را متعلق به ژانر وحشت می‌دانند. دوشی از برخی از واکنش‌ها غافلگیر شده: «مردم به من می‌گویند چیزی شبیه به داستان‌های جنایی در آن وجود دارد: «موقع خواندش شکم‌درد گرفتم، قلبم تند می‌زد.» هرگز فکر نمی‌کردم که این داستان دلهره‌آور باشد.»

در سال ۲۰۱۷ دوشی در مقاله‌ای برای مجله هارپرز بازار هند درباره تردید درباره بچه‌دار شدن نوشت که واکنش منفی بسیاری ازجمله خانواده‌اش را برانگیخت. او می‌گوید: «دیدم که این موضوع چطور رویِ دیگرِ تمام زنانی را که می‌شناختم نمایان کرد. بسیاری از تردید من ترسیدند. شاید نگران بودند که مُسری باشد.»

بعد از آن مادر شوهرش با یک فالگیر صحبت کرد که او گفت دوشی صاحب دو فرزند خواهد شد. دوشی به یاد می‌آورد: «درنتیجه نیازی به دعوا نبود.» حرف فالگیر درست از آب درآمد. پسر دوشی حالا دو سال دارد و یک هفته بعد از این مصاحبه او یک نوزاد دختر به دنیا خواهد آورد.

دوشی می‌گوید: «هرچه بیشتر مادر می‌شوم بیشتر می‌فهمم که این قضیه درباره سنت، ترس، خانواده و فشار است. شاید نوعی خودشیفتگی در آن نهان باشد. همه‌اش درباره وجوه مختلف خودم است که در طول این فرآیند با آن روبه‌رو می‌شوم که فکر می‌کردم هیچ ربطی به تصمیمم ندارد.»

دوشی می‌گوید: «مادر بودن کلمه بزرگ و وسیعی است و شبیه هیچ چیز نیست.» او هنوز کار بر روی رمان جدیدی را آغاز نکرده اما در این فکر است که در آینده چطور به دنبال موضوع خواهد رفت. او می‌گوید: «نمی‌دانم. شاید الان خیلی به آن نزدیک باشم. شاید حالا بیش از زمانی که بچه نداشتم نقاط کور داشته باشم.»


iconادامه مطلب

ایرج راد: تئاتر باید ادامه یابد
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

رئیس هیئت مدیره خانه تئاتر می‌گوید در شرایط حاضر با تئاتر آنلاین مخالف نیست ضمن این که خود هنرمندان در شکل سابق اجرا و در شرایط حاضر، در معرض آسیب هستند؛ تئاتر به هر شکل باید ادامه یابد.

ایرنا: در روزها و ماه‌های گذشته، جهان به سمت نوع مواجهه‌ای تازه با دنیای پیرامون خود رفته است؛ مواجهه‌ای که شکل ارتباطات را در فضای غیرحقیقی و مجازی توسعه داده و به دلیل مخاطرات ناشی از ناامنی ارتباطات در فضای حقیقی و واقعی متاثر از شیوع ویروس کرونا، این جنس از ارتباطات را کاهش داده است.

پس از حضور سینما و اکران فیلم‌های سینمایی در فضای مجازی در بحبوحۀ شیوع کرونا و قرنطینۀ خانگی، این روزها خبر از نمایش تئاتر در فضای مجازی و اجرای آنلاین تئاتر به عنوان شیوه‌ای معقول در شرایط حاضر می‌رسد؛ شیوه‌ای که شاید اساسا با ماهیت تئاتر، این هنر نفس به نفس بیننده و بازیگر مطابقتی نداشته باشد اما با توجه به محوریت شیوع یک بیماری اپیدمیک و با توجه به تعطیلی چندماهه تئاتر و فعالان این عرصه، تنها گزینه ممکن به نظر می‌رسد.

تئاتر شاید شبیه‌ترین هنر نمایشی به ذات انسانی ارتباطات اجتماعی است و همان اندازه که نمی‌توان شکل ارتباطات ناب انسانی را به رابطه‌ای همیشگی و همراه با الویت در ارتباطات مجازی تقلیل داد اما در ماه‌های گذشته فناوری اطلاعات و اتباطات بسیار به کمک جبران ارتباطات صدمه دیدۀ انسانی و لزوم برقراری فاصله اجتماعی آمد؛ موضوعی که امروز هم می‌تواند بخشی از خلاهای تئاتر (این هنر نزدیک به ماهیت ارتباط انسانی) را تسکین بخشد و در این روزهای بیماری و بیکاری و توقف، روزنی از حرکت و جریان زندگی باشد.

البته که اجرای آنلاین تئاتر مخالفان سفت و سختی هم دارد که این شیوه را از مفهوم عاری نمودن این هنر ریشه‌ای تصور می‌کنند اما برای دیگران این شیوه صرفا، ابزاری است که می‌تواند در این روزها از رکود و توقف جلوگیری کند.

استمرار مهمتر از فرم است

ایرج راد رئیس هیئت مدیره خانه تئاتر در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا، بیان کرد: در شرایط حاضر و موقعیتی که وجود دارد من با کار تئاتر کردن به این شکل و شمایل (آنلاین) مخالف نیستم. ضمن این که نباید دور از نظر داشت که مسئله این است که خود هنرمندان در شکل اجراهای سابق آن هم در شرایط حاضر، در معرض آسیب هستند؛ به دلیل عدم حفظ فاصله اجتماعی و تمریناتی که باید انجام شود و مستلزم در کنار همدیگر بودن است، به علاوه این که مسئله امکانات پشت صحنه مطرح است و به ویژه در مورد گریم هنرمندان، مسئله وجود دارد.

گریمور نمی تواند از تمام هنرمندان حفظ فاصله کند، ضمن این که بهداشت لوازم خود گریمور هم مطرح است و مسائلی از این دست که در تئاتر موضوعیت دارد، سلامت هنرمندان را مورد مخاطره قرار می‌دهد؛ اما هنرمندان تئاتر گاهی از خود گذشتی های فوق العاده ای داشته اند و در این زمینه هم ممکن است خیلی به این مسئله فکر نکنند و به دلیل این که کاری کرده باشند، کارشان را به شکلی ارائه دهند.

وی افزود: ولی موضوع این است که باید دید این کار به چه طریقی می‌تواند پخش شود که خصوصیت حداقلی تئاتر را حفظ کند؛ چون وقتی تئاتر به صورت زنده اجرا و پخش می شود، عملا بدل به نوعی گزارش تئاتر می شود و نه خود تئاتر. مانند این که بروید و یک موسیقی را در یک کنسرت ببینید و این تاثیرات بسیار متفاوت نسبت به زمانی دارد که به شخصه آن موسیقی را می‌شنوید؛ در کنسرت برجستگی و تاکیدها مشخص است.

اجراهای تئاتر آنلاین، می‌توانند خوب باشند

ایرج راد که تجربه سه دهه (از سال ۴۶ تا ۷۹) اجرای تئاتر تلویزیونی در جایگاه بازیگر و کارگردان را دارد (تئاترهایی چون: ایستگاه ۱۳۴۶، آریا داکاپو ۱۳۴۷، در شاهراه ۱۳۵۰، دکتر فاستوس ۱۳۶۴و کشتی نوح ۱۳۸۷) در اشاره به دشواری‌های اجرای آنلاین تئاتر، تاکید کرد: در تئاتر دکوپاژی که تماشاگر مشاهده می‌کند، بر اساس چیزی است که کارگردان خواسته و بازیگر به آن سمت معطوف است تا بدین شکل نگاه تماشاگر معطوف بدان شود اما در کار آنلاین انگار دکوپاژ توسط کارگردان دیگری شکل می گیرد و اوست که تصمیم می گیرد تصاویر به چه شکل و از چه زوایایی و با چه دیدی پخش شود و خود این موضوع بسیار مهم است.

 مانند کار تئاتر تلویزیونی است که ضبط می شود و پخش می شود و اینجا با تهمیداتی که کارگردان از قبل در نظر رفته است به صورت زنده دکوپاژ می شود و تصاویر را می دهد چون یک دوربین در اینجا وجود ندارد که صرفا صحنه را نمایش بدهد و این جذاب نیست و چند دوربین هستند که بر اساس یک دکوپاژ قسمت های مختلفی را که کارگردان تلویزیونی دکوپاژ کرده است را توسط دوربین ها و سویچری  که پشت دستگاه نشسته است، پخش می‌کنند و در ارتباط با تماشاگر قرار می‌دهند.

وی ادامه داد: اما وقتی تئاتر به صورت آنلاین پخش می شود، می شود آن را دید اما تماشاگر در سالن حضور ندارد و این ارتباط از طریق یک فضای الکترونیک برقرار می شود. این که این کار چقدر بتواند تاثیرگذار باشد، بستگی به عوامل متعدد و گروهی دارد که در این زمینه کار می کنند و می تواند برخی اوقات کار گزارشی خوبی باشد، همچنان که ممکن است این گونه نباشد.

این بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، خاطرنشان کرد: ولی در این موقعیت اگر هنرمندانی خواسته اند این کار را بکنند ما نباید جلوی آنها را بگیریم؛ آن هم به این بهانه که کسی حق ندارد به شکل دیگری کار کند. آنها خواسته اند کار کنند و جایی هم حمایت می کند؛ امیدوار هستیم تماشاگرانی که در این شکل در ارتباط قرار می گیرند، بتوانند کارهایی را در حد مطلوب تماشاکرده و با آن‌ها ارتباط برقرار کنند.

اما در این شرایط چه کار می توان کرد؟ نمی شود تئاتر را به صورت استاندارد قبلی داشته باشیم و تئاتری ها اگر مدتی طولانی کار نکنند، چه کنند؟ اگر این داستان دو، سه سال به طول بیانجامد، نتیجه تئاتر چه خواهد شد؟ و به کجا خواهد رسید؟


iconادامه مطلب

اگر فهیمه رحیمی نبود، چه می‌شد؟
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

امین حسینیون می‌گوید: فرض کنیم فهمیه رحیمی کلا نبود، چه اتفاقی می‌افتاد؟ هیچ تاثیر مثبتی بر کار من نویسنده نداشت.

این نویسنده و مترجم در گفت‌وگو با ایسنا، درباره ویژگی‌های رمان‌های عامه‌پسند و پرفروش و این‌که آیا لزوما یکی هستند و یا گاهی با هم اشتباه گرفته می‌شوند، اظهار کرد:  این اشکال  به کلمه عامه‌پسند برمی‌گردد که ظاهرا ترجمه کلمه popular  است، ولی معنای متفاوتی را منتقل می‌کند. واژه عامه‌پسند در فارسی دو وجه دارد؛ وجه مشخصش این است که مخاطبانش عوام هستند و وجه پنهانش این است که آدم‌های جدی آن را نمی‌پسندند. در حالی که این پیش‌فرض معنایی اشتباه است. آگاتا کریستی عامه‌پسند است، اما آیا هیچ استاد دانشگاهی نیست که آگاتا کریستی خوانده باشد؟ طبعا خوانده‌اند. آیا هیچ استاد ادبیاتی رمان عاشقانه نخوانده است؟ بالاخره خوانده‌اند. اگر به‌جای عامه‌پسند بگوییم مثلا همه‌پسند  ـ یا چیزی شبیه این ـ این سوال هم حذف می‌شود و بحث وضوح پیدا می‌کند.

او افزود: نورتروپ فرای – منتقد ادبی –  در کتاب «صحیفه‌های زمینی» این‌طور استدلال می‌کند که آثار محبوب و پرفروش آثاری‌ هستند که برای خواندن و لذت بردن از آن‌ها به دانش پیشینی نیاز نیست. یکی از محبوب‌ترین کتاب‌های فارسی، شاهنامه است که از خواندش لذت می‌بریم، برای خواندش هم نیازی نیست دانش ادبی خاصی داشته باشیم، البته الان کمی از زبان آن زمان فاصله گرفته‌ایم اما اگر داستان «رستم و سهراب» را  برای کسی تعریف کنید، لذت می‌برد. در واقع این کتاب همه‌پسند است و همه سلیقه‌ها را پوشش می‌دهد، اگر دانش پیشینی از اسطوره‌ها و تاریخ ایران داشته باشیم لذت‌مان از شاهنامه مضاعف خواهد بود، اما این دانش‌ها برای خواندن شاهنامه ضروری نیستند.

حسینیون با بیان این‌که در رمان‌های همه‌پسند نیز طبقه‌بندی کیفی وجود دارد و همه شبیه هم نیستند، گفت:  چارلز دیکنز در زمان خود جزء پرفروش‌ها بود، می‌گویند آن‌قدری کتاب‌های دیکنز  محبوب بوده که مردم صبر نمی‌کردند کشتی برسد و عده‌ای خودشان را به دریا می‌انداختند و به سمت کشتی شنا می‌کردند تا نیم ساعت زودتر داستان جدیدش را بخوانند. همزمان با دیکنز کسان دیگری هم بوده‌اند که داستان پرفروش می‌نوشتند اما الان صحبتی از آن‌ها نیست. بنابراین کیفیت ادبی را نمی‌توان به میزان فروش وصل کرد، این‌ دو از هم جدا هستند؛ ممکن است کتابی کیفیت ادبی بالایی داشته باشد اما کم‌فروش باشد و یا کتابی کیفیت ادبی بالا داشته باشد و در عین حال پرفروش باشد. پرفروش بودن به چندین عامل بستگی دارد.

او سپس  بیان کرد: آثار ادبی‌ای هم هستند که اساسا برای پرفروش شدن نوشته نشده‌اند و خواندن‌شان به دانش ادبی خاصی نیاز دارد؛ مثلا «شازده احتجاب» هوشنگ گلشیری که کیفیت ادبی بالایی دارد و برای خواندش باید تاریخ بلد باشید، همچنین زبان فارسی‌تان باید سطح بالایی داشته باشد وگرنه با فارسی دبیرستان نمی‌توانید این کتاب را بخوانید. این‌که بگویند کتابی که پرفروش می‌شود بد است یا کم‌فروشی را ملاک کیفیت ادبی بدانند، درست نیست. این‌ دو به هم ربط مستقیمی ندارند.

این نویسنده درباره این‌که آیا ادبیات عامه‌پسند پلی به ادبیات جدی است یا نه، اظهار کرد: باز به سوال اول برمی‌گردم. پیش‌فرض اصطلاح «ادبیات عامه‌پسند» این است که این نوع آثار جدی نیستند، این پیش‌فرض درست نیست. «سووشون» سیمین دانشور جزء پرفروش‌هاست یا «چشم‌هایش» بزرگ علوی، اما این‌ها جدی‌اند. ملاک جدی بودن این نیست که کتاب را فقط ۱۰۰ نفر بخوانند. وقتی از پرفروش صحبت می‌شود همه به بخش کوچکی از بازار که  رمان‌های قطور عاشقانه است، اشاره می‌کنند.  «چشم‌هایش» بزرگ علوی و «چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» زویا پیرزاد پرفروش هستند اما بحث پرفروش که می‌شود ر.اعتمادی را مثال می‌زنند؛ این‌جور مثال زدن مصادره به مطلوب است.

مترجم «نفس عمیق» و «راه‌آهن زیرزمینی» در ادامه گفت: اما این‌که اگر کسی رمان عاشقانه ساده بخواند، راهی به ادبیات پیچیده است یا نه، باید بگویم لزوما نه ولی می‌تواند باشد. هرکسی در جوانی فهمیه رحیمی خوانده است، لزوما در گذر زمان دیکنز نخواهد خواند، شاید هم بخواند؛ اما تضمینی وجود ندارد که این اتفاق بیفتد. یا این‌طور نیست که اگر من فاکنر خواندم دیگر تمام شد و نباید رمان عاشقانه بخوانم. چه اشکالی دارد کسی که در خانه «اولیس» جویس را می‌خواند وقتی در فرودگاه است رمان پلیسی بخواند؟

حسینیون درباره نگاه تجارت‌گونه برخی از ناشران نسبت به کتاب‌ها که منجر به گسترش تولید کتاب‌های عامه‌پسند می‌شود و  این‌که آیا ممکن است نویسنده‌ای برای تأمین معاش به این سمت برود، بیان کرد: در تاریخ ادبیات مثال‌هایی هست؛ داستایوفسکی و تولستوی را در نظر بگیریم. داستایوفسکی خرجش را از طریق نوشتن درمی‌آورد، «جنایت  و مکافات» به صورت پاورقی چاپ می‌شد و مجبور بود طوری بنویسد که مخاطب را نگه‌ دارد پس شیوه نوشتنش نسبت به تولستوی که ملک و املاک داشت متفاوت شد، زیرا تولستوی دغدغه پول  نداشت. یا دیکنز و پروست؛ دیکنز خرج خود و خانواده‌اش را از طریق نوشتن تامین می‌کرد اما پروست ثروتمند بود و نیاز مالی نداشت. البته در ایران چون نویسنده به هر حال پولی به دست نمی‌آورد، این‌طور نیست که بگوید چون نیاز مالی دارم بروم رمان عاشقانه قطور بنویسم و پولدار شوم.

 او یادآور شد: خیلی از دوستان ما این پیش‌فرض را دارند که می‌توانند رمان عاشقانه قطور بنویسند اما به هیچ عنوان نوشتن این رمان‌ها ساده نیست زیرا مخاطبان سخت‌گیری دارد؛ آن‌ها انتظارات واضح و مشخصی دارند و اگر نویسنده از چارچوب انتظارات‌شان خارج شود، کتاب را نمی‌خوانند و کنار می‌گذارند.

حسینیون سپس گفت: ناشران حتما ملاک‌شان سود است و تا حد زیادی می‌توان به آن‌ها حق داد اما این ادعا ‌که ناشران به نوشتن این رمان‌ها دامن بزنند، تا حدی عجیب به نظر می‌آید.  رمان‌های عاشقانه قطور ناشران مشخص و نویسنده‌های مشخصی دارد. البته در ایران این دو جریان جدا هستند، در آمریکا ناشران بزرگ همه نوع کتابی چاپ می‌کنند. از طرف دیگر اگر مثلا فهمیه رحیمی کلا نبود، چه اتفاقی می‌افتاد؟ هیچ تاثیر مثبتی بر کار من نویسنده نداشت. مشکل ما چیز دیگری است، ما در شرایطی هستیم که بیش از هزار شهر ایران کتابخانه ندارد و بیش از ۴۰ درصد جمعیت سواد زیر دیپلم دارند. مشکل ما این‌ها است نه رمان‌های عاشقانه قطور.


iconادامه مطلب

ابرداده‌ها، چینش اشیا و پهنای باند سه رکن اساسی یک نمایشگاه مجازی
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

استفاده از ابرداده‌ها، نوع ارتباط و چینش اشیای دو بعدی و سه بعدی، پهنای باند و نمایش تصاویر در ابعاد و وضوح مختلف برای سنین مختلف از کودک تا بزرگسال از مهم‌ترین مولفه‌ها برای طراحی یک نمایشگاه مجازی است.

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) با شیوع ویروس کرونا و شکل‌گیری پاندمی این ویروس در سراسر جهان، نوع دیگری از تعاملات برای بشر آغاز شد. با توجه به اینکه اغلب رویدادهای حضوری به دلیل جلوگیری از شیوع بیشتر کووید نوزده برچیده شد، صاحبان این رویدادها به راه‌اندازی کسب و کار خود به شکل مجازی و آنلاین پرداختند و از ادامه راه باز نماندند.

اگر بخواهیم به طور دقیق در حوزه کتاب به این روند دقت کنیم، پس از تاخیر چند هفته‌ای، افراد و موسسات، با برگزاری نشست‌های آنلاین در فضای مجازی و در بستر اینترنت به فعالیت‌های خود ادامه دادند. از نشست‌های نقد و بررسی کتاب گرفته تا میزگردهای مجازی.

اکنون صحبت از برگزاری نمایشگاه‌ بین‌المللی کتاب تهران به صورت مجازی است.

راه‌اندازی این رویداد آن هم در بستر فضای مجازی مخالفان و موافقانی دارد و در شرایط فعلی هنوز تصمیم جدی برای برگزاری نمایشگاه مجازی بین‌المللی کتاب تهران از سوی مدیران فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گرفته نشده است. اما در این گزارش می‌خواهیم بدانیم که باید چه زیرساخت‌های فنی برای برگزاری چنین رویدادی به کار گرفته شود؟ یا به عبارت دیگر برای برگزاری نمایشگاه مجازی بین‌المللی کتاب تهران به لحاظ بسترهای نرم‌افزاری باید چه ساز و کاری را تدارک ببینیم؟  نمایشگاه مجازی چیست؟
در بررسی‌های صورت گرفته و با توجه به تجربه‌های موجود در فضای بین‌الملل و بر اساس پژوهشی با عنوان «مفاهیم و ملاحضات طراحی نمایشگاه مجازی آنلاین» که با همکاری جمعی از کارشناسان دانشگاه صنعتی نانیانگ سنگاپور انجام شده است، در تعریف نمایشگاه مجازی باید گفت؛ «مجموعه‌ای پویا مبتنی بر وب است که به موضوع، محتوا و ایده خاص اختصاص دارد». پژوهشگران این مقاله معتقدند، «نمایشگاه‌ مجازی می‌تواند جزئیات بیشتری از یک رویداد را به مخاطبان بدهد. در واقع کاربران در حالیکه در خانه نشسته‌اند می‌تواند از تمامی بخش‌های یک نمایشگاه بازدید و از امکانات و اخبار آن به طور کامل آگاهی کسب کنند.»

در گذشته نه چندان دور به دلیل عدم توانایی، چنین نمایشگاه‌هایی از سوی صاحبان صنعت، هنر و فرهنگ برگزار نمی‌شد، اما امروزه این نمایشگاه‌ها به کاربران اجازه می‌دهد بیشتر از یک نمایشگاه فیزیکی یا واقعی فرصت یادگیری و آموزش را پیدا کنند.

ارتباط اشیای دو بعدی و سه بعدی
بر اساس پژوهش مذکور و با توجه به تجربه جهانی، «این نمایشگاه‌ها معمولا در زمینه نمایش و ارائه هنرهای تجسمی یا موزه طراحی و برگزار شده‌اند.» گفتنی است، «محصولات اصلی به صورت دیجیتالی در قالب اشیاء دو بعدی یا سه بعدی که در کنار یکدیگر چیده شده‌اند، عرضه می‌شود. در حقیقت این اشیا با استفاده از هایپرلینک به یکدیگر مرتبط هستند تا امکان استفاده غیر خطی (غیرمستقیم) و چند خطی (مستقیم) از سوی کاربران (بازدیدکنندگان نمایشگاه) فراهم شود.»

مهمترین نکته در روند فعالیت یک نمایشگاه مجازی این است که اساسا این نوع نمایشگاه‌ها دروازه‌ای برای به نمایش گذاشتن مجموعه‌هاست و نباید محدودیت فیزیکی، زمانی و مکانی برای بازدیدکنندگان وجود داشته باشد؛ بنابراین طراحان باید بستری را فراهم کنند که در هر مکان و زمانی کاربران وارد نمایشگاه شوند و از آن استفاده کنند.

با توجه به  آنچه که در این پژوهش آمده است، «به طور معمول بازدیدکنندگان از آنچه که آگاهی نداشته باشند دیدن نمی‌کنند. بنابراین نقش آموزش و اطلاع‌رسانی در نمایشگاه‌های مجازی در ابتدای ورود اهمیت زیادی دارد؛ چنین فرایندی می‌تواند از سوی چهره‌های شناخته شده برای مردم صورت بگیرد. همچنین انواع دیگری از فعالیت‌های تبلیغاتی مانند انتشارات، وب سایت‌ها، تورهای اطلاعاتی، گفت‌وگوها و سایر فعالیت‌ها را می‌توان در یک نمایشگاه مجازی به کار بست تا تأثیر بگذارد و نتایج مطلوب را بدست آورد.»

ترجمه و دوباره‌خوانی متن‌ها
پژوهشگران در این پژوهش به این نتیجه رسیده‌اند که «بسترهای مجازی مانند نمایشگاه‌های مجازی و وبسایت‌ها دارای مزیت‌های بیشتری نسبت به فرمت فیزیکی آن‌ها در دنیای واقعی هستند، به طور معمول افزودن یا بارگزاری امکانات یا محصولات جدید در این نوع نمایشگاه‌ها آسان است؛ همچنین وجود سه مولفه در زمان استفاده کاربر از نمایشگاه مجازی مهم است؛ اینکه در یک صفحه قابلیت ترجمه و بازگشت و دوباره‌خوانی متن‌ها برای گروه‌های سنی مختلف وجود داشته باشد.»

ابرداده‌ها مولفه‌ای دیگر
هنگامی که بسترهایی مانند نمایشگاه‌های مجازی راه‌اندازی می‌شود ابرداده‌های بیشتری برای تشریح مدیریت محتوای صفحه اطلاعات مورد نیاز است تا برای مخاطبان قابل دسترسی باشد. تحقیقات انجام شده درباره ابر داده‌هایی مانند SPECTRUM و EAD اهمیت داشتن ابرداده را برای تامین نیازهای مختلف تایید می‌کنند.  

صفحات نمایشگاه مجازی شامل یک سری اشیاء نمایشگاهی است که می‌تواند به صورت منظم در یک مدل  مفهومی hypermedia مبتنی بر XML باشد. لازم به ذکر است XML نوعی زبان نشانه‌گذاری قابل توسعه است که برای انتقال داده‌ها به فضای وب و نرم‌افزارها مورد استفاده قرار می‌گیرد. این داده‌ها متن، گرافیک، تصاویر ، لینک‌های ارتباطی و سایر عناصر را شامل می‌شود. به همین ترتیب، داده‌های اطلاعات اشیا می‌توانند بر اساس ساختار XML به طور مرتب تنظیم شوند.

از دیگر قابلیت‌هایی که یک نمایشگاه مجازی باید دارا باشد نمایش تصاویر در ابعاد و وضوح مختلف است و هر کدام باید بر اساس نیاز کاربر در سنین مختلف از کودک تا بزرگسال نمایش داده شود.

طراحی شکل صفحات
در ادامه  XSL که آن هم ابزاری برای طراحی صفحات وب و شکل ظاهری برگه‌هاست، وظیفه طراحی صفحات را بر عهده دارد. این ابزار به تیم طراحی نمایشگاه اجازه می‌دهد تا انواع صفحات از جمله موسیقی، تصویر و تصاویر رسانه‌ای را تعریف کنند. سپس توسط پردازنده XSLT ارائه می‌شود تا صفحات نمایشگاه مجازی به مرحله نهایی برسد.

و اما پهنای باند
کاربران در نهایت از طریق نقشه‌های آدرس‌یابی که آنها را به صفحات مختلف نمایشگاه مجازی هدایت می‌کند، با سیستم تعامل دارند.  XSL در سیستم و در سه دسته طبقه‌بندی می‌شوند: «نسخه بزرگسالان با پهنای باند بالا»، «نسخه کودک با پهنای باند بالا» و «نسخه‌هایی با پهنای باند کم». پهنای باند بالا برای بزرگسالان به طور معمول به صورت نمایش اسلایدهای آنلاین چندرسانه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد و پهنای باند مورد استفاده برای صفحات کودک، از رابط‌های گرافیکی جالب‌تر با فونت‌های بزرگ‌ و سرگرم کننده‌ استفاده می‌شود.


iconادامه مطلب

وقتی شعر پشت وانت را هم می‌دزدند!
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

اکبر اکسیر با بیان این‌که شعر پشت وانت را هم به نام خودشان می‌زنند درباره سرقت ادبی سخن گفت و ماجرای انتشار شعرش به نام حسین پناهی را بازگو کرد.


iconادامه مطلب

هنرمندی که پس از مرگ در فقر، مشهور شد
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

نیکو پیروسمانی، نقاشی خودآموز بدوی‌گرای گرجی بود که در فقر بر اثر سوءتغذیه جان داد و بعد از مرگش به شهرت رسید.


iconادامه مطلب

«استادی» که بعد از دو چاپ «مرشد» شد/ داستان تغییر نام ترجمه بهمن فرزانه
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

انتشارات امیرکبیر در چاپ سوم ترجمه‌ای از زنده‌یاد بهمن فرزانه نام کتاب را تغییر داد و پس از انتشار دو چاپ نام کتاب بولگاکف را از «استاد و مارگریتا» به «مرشد و مارگریتا» تغییر داد. در این گزارش به نظریات مختلف پیرامون این اتفاق پرداخته‌ایم.


iconادامه مطلب

شمس و شیخ اشراق
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

حسن بلخاری: آیا اظهارات شمس درباره‌ی سهرودی در مقالات شمس متناقض و پریشان به نظرمی‌رسد یا می‌توان به یک دیدگاه جامع از سهرودی از نگاه شمس دست یافت؟


iconادامه مطلب

حال وخیم خسرو سینایی بر اثر ابتلا به کرونا
بازديد : iconدسته: دسته‌بندی نشده

خسرو سینایی به علت عفونت ریه و مبتلا شدن به کرونا در بیمارستان بستری است.


iconادامه مطلب

سایر صفحات سایت

Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY