• افراد آنلاین : 2
  • بازدید امروز : 10838
  • بازدید دیروز : 8332
  • بازدید این هفته : 61089
  • بازدید این ماه : 193430
  • بازدید کل : 2306364
  • ورودی موتورهای جستجو : 23295
  • تعداد کل مطالب : 2382






عنوان محصول چهارم

توضیح محصول
توضیح محصول
توضیح محصول

ساقی نامه حافظ

  بیا ساقی آن می که حال آورد کرامت فزاید کمال آورد به من ده که بس بی‌دل افتاده‌ام وز این هر دو بی‌حاصل افتاده‌ام بیا ساقی آن می که عکسش ز جام به کیخسرو و جم فرستد پیام بده تا بگویم به آواز نی که جمشید کی بود و کاووس کی بیا ساقی آن […]

بندهایی از مصاحبه با گابریل گارسیا مارکز

(نیویورک ۳ ژوئن ۱۹۷۱) این مصاحبه از جنگ الفبا جلد ششم برداشته شده تنها با این قصد که نحوه ی نگاه حاکم بر انتخاب متون ترجمه را در آن سال ها نشان می دهد. ریتا گیبرت ترجمه: نازی عظیما همه این در و آن در زدن های من در پی گارسیا مارکز – یعنی مسافرتم […]

از سال های دور

  این نوشتار بخشی از گزارش گفت‌وگویی است که در سال ۱۳۴۸ به همت عاطفه گرگین همسر خسرو گل سرخی که در آن زمان با چند نشریه همکاری می‌کرد تهیه شد و در ادامه بحث دکتر محجوب این متن را با عنوان روزنامه نگاری از شکست استبداد صغیر تا شهریور ۱۳۲۰ نوشت که نگاهی است […]

عباس پشت سپیدارهای کیارستمی/ صدو هجدهمین شماره ماهنامه آزما منتشر شد
بازديد : 16 views iconدسته: گزارش ها

azma118-jeld-31

صد و هجدهمین شماره ماهنامه آزما با مطالبی به مناسبت چهاردهم مرداد روز مشروطیت منتشر شد. در این شماره مطالبی با عنوان چرا مشروطه، مشروطه نشد و گفتگویی با عبدالله انوار با عنوان مشروطیت نهضتی برای ممکن کردن ناممکن چاپ شد. همچنین به مناسبت چهلمین روز درگذشت عباس کیارستمی پرونده ای با عنوان عباس پشت سپیدارهای کیا رستمی چاپ شده است که نگاهی است به زندگی حرفه ای کیارستمی و طرح ناگفته های بسیار درباره او از زبان محمد حقیقت دوست و همراه کیارستمی در عرصه سینما است.

در این شماره آزما این مطالب هم خواندنی است:

یادداشت نخست: «کاش آزادی را بلد بودیم  »  به قلم سردبیر.

نگاه: ” مثنوی و جغرافیای گسترده ی زبان و فرهنگ ایرانی” نگاهی به ثبت جهانی مثنوی با مشارکت ایران و ترکیه به قلم مصطفی همت آبادی

واقعیت و لایه های پنهان آن در گفت و گو با محمد رضا اصلانی،

” چهارصد سال پیش در آن خانه ی چوبی ”  گزارشی به بهانه ی چهارصدمین سال درگذشت ویلیام شکسپیر از سیمین دخت گودرزی

 


iconادامه مطلب

هشتم مهرماه روز بزرگداشت مولانا
بازديد : 0 views iconدسته: گزارش ها

%d9%85%d9%88%d9%84%d8%a7%d9%86%d8%a7

هشتصد واندی سال پیش که مولانا جلال الدین محمد بلخی به عنوان بزرگترین شاعر مثنوی سرای در بلخ جایگاهی عظیم داشت، هیچ کس حتی خوش بین ترین افراد هم فکر این را نمی کردند که روزگاری مردمان ایران زمین که هموطنان مولانا هستند او را از یاد برده و هشتصدو دومین سالروز تولدش را در سکوت خبری و بدون برگزاری حتی یک مراسم کوچک سپری کنند.

 

مولانا جلال الدین محمد بلخی در ششم ربیع الاول سال ۶۰۴ هجری در شهر بلخ که جزئی از خراسان امروزی بود و هم اکنون جزو افغانستان تولد یافت اما سبب شهرت او به رومی و مولانای روم، وفاتش در سال ۶۲۸ هجری در شهر قونیه از بلاد روم بوده است.

 

مولوی در این عصر تکنولوژی، در این بازی نور و تصویر، نامش و یادش در زادگاهش به فراموشی سپرده شده است تا دیگران به سادگی او را به نام خود مصادره کنند هر چند شاید هنوز هم مثنوی معنوی، فیه ما فیه را بشود در کنج قفسه های کتابخانه ها پیدا کرد اما افسوس که جوانان امروز ایران زمین او را از خاطر برده اند.

 

تعلل ایرانیها در برنامه ریزی برای حفظ جایگاه مفاخر به جای رسید که ترکیه مولانا را مصادره کرد تا حداقل از کنار آن توریست را به کشورش آورد و جاذبه های گردشگری را رونق بخشید.

 

ترکیه قطار مولانا را در سال ۲۰۰۷ که سال مولانا بود به راه انداخت، قطاری که از قونیه در ترکیه به راه افتاد و از ۱۷ کشور جهان گذشت، در ۱۱کشور در ایستگاه توقف کرد تا به ترویج اندیشه و افکار ملوی در جهان بپردازد اما گویی این قطار هرگز به ایران نرسید و از آن عبور نکرد و نخواهد کرد.

 

انواع برنامه های موسیقی و فرهنگی و هنری و ادبی به مناسبت سال ۲۰۰۷ برگزار شد تا فرهنگ و هنر مولانا که عمده اش ایرانی است به جهانیان معرفی شود اما بی تردید باید همه را مرهون لطف ترکیه و نامگذاری سال مولوی از سوی این کشور دانست.

 

در ایران در سال بزرگداشت مولوی کنگره بزرگداشت بین المللی مولانا برگزار شد، اما سئوال اینجاست که توقع مولوی از ایرانیان که نه، توقع خودمان از خودمان برآورده شد و اصولا چقدر در آن کنگره به مولوی پرداخته شد.

 

مولانا متولد بلخ بود. همان خراسان بزرگ، روزگاری که هنوز نامی از افغانستان نبود. اما در عصر جدید آیا تقسیمات جغرافیایی، عامل جدایی مولانا از ایران شده است و آیا ما یادمان رفته که بیشترین اشعار مولانا به فارسی است.

 

امسال مسئولان کشوری، استانی، کانون مفاخر استان و دانشگاهها هیچکدام برنامه ای برای بزرگداشت وی برگزار نمی کنند، علتش را که می پرسیم می گویند کمبود بودجه.

 

پس مفهوم کار فرهنگی چیست؟ اینکه سازمانها و نهادهای فرهنگی هر کدام بزرگداشت مولانا را به یکدیگر پاس می دهند؟ و هر گاه احساس قلیان فرهنگی به برخی مسئولان دست داد فغان برآورند که ای دل غافل مولانا از آن ماست؟!

 

بعد از کلی گشت و گذار در میان شاعر شناسان که همه از قضا یا عطارشناس هستند یا حافظ شناس می رسیم به مولوی شناس. اما باز هم انگار مولوی شناس کیمیا شده همانند مولوی که برای جوانان ترکیه ای شناخته شده است و لباسهایی با نقش اشعار او می پوشند و در کشور ما کمتر جوانی می داند که چه کیمیایی است.

 

عرق ملی به مسئولان فرهنگی ایران باید تزریق شود

 

محمد هادی حسینی جهان آبادی که تاکید بر استفاده کامل نامش را داشت در خصوص مولانا می گوید: ما فقط مولوی را از دست نداده ایم، ابن سینا نیز به سرنوشت مولوی دچار شده است یا رودکی هم همین است و تاجیکها او را از آن خود کرده اند و تمامی اینها حاصل ضعف مدیریت فرهنگی در سطح کلان است.

 

رئیس هیئت موسس انجمن شعر مشهد این نکته را نیز خاطرنشان می کند که باید به مسئولان فرهنگی ایران عرق ملی تزریق شود که کاش می شد با سرنگ نیز بتوان آن را تزریق کرد.

 

وی ادامه داد: غالب اشعار مولوی به زبان فارسی سروده شده است و بعد از فارسی قسمت اعظم اشعار وی را عربی تشکیل داده است و این بحثهای حاشیه ای که بگوییم وی شیعه یا سنی بوده است فقط یک نتیجه دارد و آن هم این است که افتخارات خود را از دست می دهیم.

 

از بزرگداشت مولوی می پرسم که چرا شاعران حداقل کاری برای این روز انجام نداده اند و او در پاسخ به من می گوید که شاعران سرخورده ترین قشری هستند که در ایران وجود دارند.

 

وی می گوید و می گوید که ما شعر را به عنوان متعالی ترین محصول فرهنگی شرق می دانیم اما هیچ توجهی از دید مسئولان شرقی دیده نمی شود.

 

جهان آبادی گریزی هم به اشعار مولانا می زند و این نکته را تصریح می کند که مولانا به دنبال حقیقتی به نام خداوند و در پی رابطه انسان با معبود خویش بوده است که محبت، عشق، شعور و حقیقت اصلی وجود انسان در اشعارش موج می زند.

 

غفلت جغرافیایی و بازگشایی مدارس، علت کم توجهی به مولانا

 

در ادامه استاد محمدجعفر یاحقی که عضو هیئت علمی دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی نظرات متفاوتی در این خصوص دارد و به علتهای کمرنگ شدن اشعار مولوی در ایران از زاویه ای دیگر اشاره می کند و می گوید: این جای خوشبختی است که وجود شخصیتهای متعدد در فرهنگ و ادب این مملکت و توجه مضاعف به فردوسی، حافظ و سعدی خود به خود موجب غفلت از مولوی می شود.

 

یاحقی بحث سرقت ادبی را نادرست می داند و ادامه می دهد: وجود آرامگاه مولانا در خارج از ایران و باز هم بحث شیرین جغرافیایی و کم توجهی مسئولان فرهنگی شاید مانع از یادآوری مولانا شده است.

 

وی به یک نکته جالب هم اشاره می کند وآن هم هشتم مهرماه و آغازین روزهای بازگشایی مدارس است که با این احوال و جنب و جوش دانش آموزان دیگر خیلی بعید به نظر می رسد، مولوی به خاطر سپرده شود.

 

وی به رازهای اشعار موجود در شعر مولوی اشاره می کند و می گوید، عظمت وجود انسان و اینکه انسان آیه ای از آیات خداوند است، از ویژگیهای برجسته اشعار وی است.

 

اما کاش در کنار تمام گرفتاریها، کاش در این بازی نور و صدا، اگر گاهی چشمان تیزبینمان به روز شمار تاریخ افتاد و هشتم مهرماه را دیدیم، حداقل بدانیم مولوی جایی در کنج تقویم ما با آرامی خوابش برده است.


iconادامه مطلب

نامه ی وزیر ارشاد به وزرای اقتصاد و صنعت در حمایت از صنعت چاپ
بازديد : 0 views iconدسته: گزارش ها

 

2223943

وزیر ارشاد در نامه‌ای به وزیر اقتصاد خواستار توقف صدور برگ تشخیص امور مالیاتی برای چاپخانه‌داران و در نامه‌ای دیگر به وزیر صنعت خواستار بهره‌مندی صنعت چاپ از تسهیلات بانکی شد.

غلامرضا شجاع رئیس شرکت تعاونی لیتوگرافان و نماینده اتحادیه‌های چاپخانه داران سراسر کشور در پیگیری مشکلات چاپخانه‌داران از دولت در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اعلام ارسال این دو نامه، از اقدام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی برای حل دو معضل یادشده، قدردانی کرد.

شجاع در نامه‌ای به علی جنتی، از نامه او در حمایت از اهالی صنعت چاپ  با موضوع فشار سازمان امور مالیاتی و خصوصاً مالیات بر ارزش افزوده، به علی طیب‌نیا وزیر اقتصاد و امور دارایی، که در آن «خواستار متوقف نمودن صدور برگ تشخیص از طرف سازمان امور مالیاتی شده تا کارشناسان دو طرف در مدت ۶ ماه، بررسی و به عدالت مالیاتی دست یابند»، قدردانی کرده است.

وی همچنین ابراز امیدواری کرد با توافق دو طرف حق و حقوق چاپخانه‌داران سراسر کشور و صنایع وابسته و عدالت مالیاتی که نیاز امروز کشور و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران است، تامین شود.

شجاع، نماینده اتحادیه‌های چاپخانه‌داران سراسر کشور همچنین در نامه دیگری به وزیر ارشاد از ارسال نامه او به محمدرضا نعمت‌زاده، وزیر صنعت، معدن و تجارت، با هدف تحت پوشش قرار دادن اهالی صنعت چاپ و صنایع وابسته جهت استفاده از بسته حمایتی ۱۶ هزار میلیارد تومانی دولت، قدردانی کرده است.

وی در این نامه همچنین مطبالبه بهره ۱۸ درصدی بانک‌ها برای ارائه این تسهیلات را برای اکثر اهالی صنعت چاپ غیرقابل توجیه دانسته و از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به‌عنوان متولی اصلی صنعت چاپ، خواسته است تا در جهت کمک به احیای این صنعت، به صورت یارانه، درصدی از این بهره را به‌عنوان حمایت، بپذیرد.

به گزارش خبرنگار مهر، دو ماه پیش تعدادی از اتحادیه‌ها، تعاونی‌ها و انجمن‌های صنفی حوزه صنعت چاپ و بسته‌بندی، در نامه‌هایی به وزیر ارشاد، خواستار تخصیص ردیفی از بودجه حمایتی دولت از تولید، به نوسازی این صنعت شده بودند.

 


iconادامه مطلب

۳۰ سپتامبر، روز جهانی ترجمه
بازديد : 0 views iconدسته: گزارش ها

%d8%a7%d8%aa%d8%b1%d8%ac%d9%85%d9%87

۳۰ سپتامبر ؛ روز جهانی ترجمه

بر همه ی مترجمان و پژوهشگران ترجمه مبارک باد

۳۰ سپتامبر روز جهانی ترجمه نامیده شده است. به مناسبت گرامیداشت سنت جروم (حدود ۳۴۷ تا ۳۰ سپتامبر ۴۲۰) مترجم شهیر کتاب مقدس به زبان لاتین، روز مرگ وی را  به عنوان روز جهانی ترجمه نامیده اند. فدراسیون بین المللی ترجمه (FIT) در ۱۹۹۱ پیشنهاد تعیین این روز را به عنوان روز جهانی ترجمه ارائه می دهد و مورد پذیرش قرار می گیرد. فدراسیون هدف خود را از این اقدام ارج نهادن به مترجمان و تأکید بر اهمیت حرفۀ  ترجمه اعلام کرد و این روز را انگیزه ای برای مترجمان و مؤسسات ترجمۀ سراسر جهان دانست تا به غیرمترجمان و استفاده کنندگانِ خدمات ترجمه یادآور شوند که ترجمه (از هر نوع آن) حرفۀ بسیار مهم و حیاتی در جهان امروز است. که البته اقدام پسندیده و اثرگذاری است. هر ساله در این روز گردهمایی هایی در دانشگاه ها و مؤسسات جهان با شرکت صاحب نظران و پژوهشگران ترجمه برگزار می شود.

منبع: زبان و ترجمه

 


iconادامه مطلب

معرفی ۱۰ اثر برگزیده مسابقه نمایشنامه نویسی تئاتر فجر
بازديد : 0 views iconدسته: گزارش ها

146

دبیرخانه سی و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر ۱۰ نمایشنامه برگزیده مسابقه نمایشنامه نویسی را معرفی کرد.

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی سی و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، در اطلاعیه دبیرخانه آمده است:

«دبیرخانه سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر از تمامی هنرمندان و نمایشنامه نویسان گرامی شرکت‌کننده در مسابقه نمایشنامه نویسی سپاسگزاری می‌کند. ضمن پوزش از تأخیر پیش آمده در اعلام نتیجه اولیه مسابقه که به دلیل صرف زمان بیشتر برای بررسی دقیق تر متون ارسالی ، گروه  محترم داوران  ده اثر برگزیده  را برای ارائه در نمایشنامه خوانی معرفی کرد.

“۳۶۰۰ ثانیه مردن” نویسنده امیر حسین بهبهانی نیا از تهران

“برف زمین را گرم می کند” نویسنده مریم منصوری از تهران

“پروانه الجزایری” نویسنده پیام لاریان از تهران

“چرخ” نویسنده محسن عظیمی از تهران

“خوابگرد” نویسنده نوید ایزدیار از کرج

“خوابهای رنگی ببینید آقا” نویسنده مسعود شاکرمی از تهران

“خون چکان” نویسنده مجتبی آقابابایی از تهران

“رقص هانتینگتن” نویسنده محمدرضا عرب یار محمدی از شاهرود

“موزه خصوصی” تهمینه محمدی از تهران

“نگران نباش آدامس بجو” نویسنده امیر لشگری از بندر گناوه»

این نتایج در سایت جشنواره به نشانیwww.fitf.theater.ir نیز در دسترس است.

در نهایت سه نمایشنامه برتر این مسابقه در آیین آغازین جشنواره معرفی خواهند شد.

سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر بهمن ماه سال جاری به دبیری سعید اسدی برگزار خواهد شد.


iconادامه مطلب

به یاد ادوارد آلبی
بازديد : 0 views iconدسته: گزارش ها

57357435

«ادوارد آلبی» از نام‌های استثنایی در دنیای نمایشنامه‌نویسی است. او فردی است که از تمول خانواده‌ای که او را به فرزندخواندگی پذیرفته فرار می‌کند و پس از شکست خوردن در دنیای شعر و رمان‌نویسی، با نمایشنامه‌های ماندگارش جامعه آمریکایی را پای میز محاکمه می‌کشاند.

به گزارش ایسنا، کارهای «آلبی» نمونه استادانه تئاتر ابزورد آمریکایی‌ است. او را همپای نمایشنامه‌نویسان برجسته اروپایی همچون «سموئل بکت»،‌ «اوژن یونسکو» و «ژان ژنه» می‌دانند. در پی درگذشت این نمایشنامه‌نویس مطرح که کمتر از دو هفته پیش در ۸۸ سالگی درگذشت، نگاهی داریم به بخش‌هایی از یک مصاحبه که اخیرا «تلگراف» از او منتشر کرده است.

«ادوارد» اندکی پس از تولد، توسط «رید آلبی» و همسر فعالش به فرزندخواندگی پذیرفته شد. «رید آلبی» وارث میلیونر یک خانواده متمول در نیویورک بود و کودکی پرموهبت چیزی بود که پسرخوانده نمایشنامه‌نویس او همیشه سعی داشت از آن فرار کند.

«آلبی» درباره آن دوران می‌گوید: من زندگی شادی داشتم. هرگز احساس نمی‌کردم به آن محیط تعلق دارم، بنابراین از آن ضربه‌ نمی‌خوردم. با خودم فکر می‌کردم این مردم که هستند و چه ربطی به من دارند؟ شاید من برخلاف این جریان رشد پیدا کردم. بزرگ‌ شدن میان این مردم من را به یک راست‌گرای متعصب بدل نکرد. بی‌طرف بودنم به من اجازه داد از تعصب راستی‌ها متنفر باشم.

نویسنده «چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟» تمام عمر یک ضدجمهوریخواه باقی ماند. او درباره سیاست می‌گوید: ما در این کشور از لحاظ اخلاقی، سیاسی و فکری در یک معضل خیلی بد گرفتار شده‌ایم و من شدیدا از این بابت نگرانم.

به گفته خودش، بعضی از خشم‌های سیاسی او این‌گونه به کارهایش راه پیدا کرد.

 

«آلبی» سال‌های نوجوانی را به پایان می‌رساند که پس از اخراج از چند مدرسه گران، خانه پدری را ترک کرد و کارهای هنری‌اش را در گرینویچ نیویورک شروع کرد. او در این‌باره گفته است: متاسفانه یک نوع تعادل ظریف در آن طبقه و بافت سیاسی و اجتماعی که من در آن بزرگ شدم، وجود داشت و من به محض این که توانستم آن‌جا را ترک کردم.

او ادامه می‌دهد: اما مساله، شخصیت کلی آن افراد است؛ مردم به خودشان دروغ می‌گویند، درباره این که چه کسی هستند و خودشان را چطور می‌بینند، بله درباره همه چیز. این ناتوانی ما در بی‌طرف بودن نسبت به خودمان است.

این نویسنده مطرح در پاسخ به این سوال که آیا آدم می‌تواند از دیدگاه عیب‌جویی خالص چیزی بنویسد، می‌گوید: من اسمش را عیب‌جویی نمی‌گذارم. آن را بی‌طرفی می‌دانم. من با یک تز کارم را شروع نمی‌کنم، تا آن را از طریق شخصیت‌ها بسط دهم. نه، من می‌نویسم تا بفهمم چرا دارم این‌ها را می‌نویسم؛ برای شفاف‌سازی تصمیماتی که قبلا گرفته‌ام.

«آلبی» سپس درباره تاثیری که «تورنتون وایلدر» نمایشنامه‌نویس بزرگ در جوانی روی او گذاشته، گفت: «تورنتون وایلدر» یکی از بهترین نمایشنامه‌نویسان آمریکایی بود. در جوانی یکی از شعرهایم را به او نشان دادم و او به من گفت: نمایشنامه بنویس. فکر نمی‌کنم او دراماتیست ناپخته‌ درون من را در شعرهایم دید، بلکه تصور می‌کنم سعی داشت شعر را از شر من خلاص کند.

نویسنده فقید «داستان باغ‌وحش» سپس کمی درباره سبک نوشتاری خود و به‌روز بودن نمایشنامه‌هایش صحبت کرد:‌ زمانی که من آن کارها مثل «چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟» را می‌نوشتم، تمام آن‌ها در نوع خود مثل نمایشنامه‌های قبلی‌ام جذاب بودند. تنها چیزی که آدم باید نگرانش باشد این است که آیا من هنوز هوشمندانه می‌نویسم؟ و آثارم جذاب و مرتبط با شرایط حال هستند؟ نمی‌توانی نگران مطابق با مد بودن کارهایت باشی، چون در آن صورت دیگر مثل خودت نمی‌نویسی. تو نباید موقع نوشتن به یک کارمند تبدیل شوی.

«ادوارد آلبی» از آن نویسندگانی بود که برای اجرای کارهایش سختگیرانه عمل می‌کرد و اصرار داشت آن‌چه او می‌گوید، روی صحنه‌ نمایش داده شود. می‌گوید: من آن‌چه را دیده و شنیده‌ام می‌نویسم و همین را از آن‌ها می‌خواهم. وظیفه بازیگران و کارگردان، رساندن منظور نمایشنامه است و نه تمایلات خودشان.

یکی از مشهورترین افرادی که در اقتباس کارهای «آلبی» هنرنمایی کرد، «الیزابت تیلور» بود که در فیلم سینمایی «چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟» نقش مقابل «ریچارد برتون» را ایفا کرد. این فیلم اثری بود که «تیلور» به آن افتخار می کرد.

«آلبی» در پایان سخنانش از نظرات مختلف منتقدان و افراد آکادمیک درباره خودش و کارهایش می‌گوید: تا حالا سعی کرده‌اید نوشته‌های آن‌ها را بخوانید؟ هر کسی تعصبات انتقادی منحصربه‌فرد خودش را در مقاله‌اش می‌آورد. من ۱۵ مقاله در مورد خودم خواندم و با ۱۵ فرد متفاوت آشنا شدم.

«ادوارد آلبی» آخرین بازمانده نسل نمایشنامه‌نویسان بزرگ قرن بیستم بود که نامش در کنار «یوجین اونیل»، «آرتور میلر» و «تنسی ویلیامز» ذکر می‌شد.

از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین آثار «آلبی» که در طول دوران فعالیتش برنده سه جایزه پولیتزر شد، می‌توان به «چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟»، «رویای آمریکایی» و «داستان باغ وحش» اشاره کرد.

نمایشنامه «چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟» در سال ۱۹۶۲ نوشته شد و غوغایی در تئاتر جهان به راه انداخت و او را به شهرت جهانی رساند. این اثر پس از کسب موفقیت در صحنه تئاتر، توسط کارگردانان سینمایی به صورت فیلم هم ساخته شد.

«آلبی» رابطه‌ای دوستانه با «تورنتون وایلدر»، از نمایشنامه‌نویسان مشهور آن دوران داشت که باعث تشویقش به نوشتن نمایشنامه معروف «داستان باغ‌وحش» شد. او این نمایشنامه را به عنوان هدیه تولد ۳۰ سالگی به «وایلدر» تقدیم کرد. این نمایشنامه‌نویس برجسته‌ آمریکایی که بیشتر برای نگارش در سبک ابزورد شهرت داشت، با آثارش جامعه آمریکا را به نقد کشید.


iconادامه مطلب

دومین جشن ملی مترجمان برگزار می شود
بازديد : 0 views iconدسته: گزارش ها

22

دومین جشن ملی مترجمان با تجلیل از پیشکسوتان ترجمه کشور روز چهارشنبه ۷ مهر برگزار می شود.
به گزارش خبرگزاری مهر، دومین جشن ملی مترجمان با محوریت تجلیل از پیشکسوتان ترجمه کشور روز چهارشنبه ۷ مهر در مجموعه باغ نگارستان برگزار می شود.

در این برنامه از نجمه شبیری و رضا قیصریه به عنوان پیشکسوتان عرصه ترجمه تجلیل می شود.

دومین جشن ملی مترجمان به مناسبت روز جهانی ترجمه با رویکرد معرفی مفاخر ترجمه به نسل امروز و اعتلای جایگاه ترجمه و مترجم در کشور، با همکاری نهادهای خصوصی ترجمه به ویژه شبکه مترجمین ایران» و مؤسسه سپهرترجمان اندیشه از ساعت ۱۶ روز چهارشنبه ۷ مهر در محل باغ نگارستان، تالار روح‌الامینی واقع در میدان بهارستان، خیابان دانشسرا، خیابان شریعتمدار رفیع برگزار می شود


iconادامه مطلب

سعید آذین مترجمی آشنا به شعر آمریکای لاتین بود
بازديد : 0 views iconدسته: گزارش ها

5

سعید آذین مترجم آثار اسپانیولی‌زبان درگذشت. در کارنامه وی ترجمه آثار ادبی از لورکا، خوآن رامون خیمنس، اکتاویو پاز و پابلو نرودا به چشم میخورد.

در اینباره با نجمه شبیری، مترجم «نامه‌های پرتب‌وتاب»، اثر برگزیده سی‌وسومین جایزه کتاب سال ایران گفتگو کردیم وی با اشاره به استعداد شعری و توانایی آذین در ترجمه اشعار به خبرنگار آزما گفت:

افراد زیادی با من تماس گرفتند تا درباره‌ی آقای آذین صحبت کنم اما متأسفانه من اطلاعات زیادی درباره‌ی ایشان ندارم تا آن‌جایی که می‌دانم آقای آذین به زبان اسپانیایی علاقه‌مند بودند و علاقه‌ی بسیار زیادی به شعر داشتند. چند باری ایشان را در جلسات فرهنگی مختلف وشبکه‌ فرهنگ رادیو دیدم. ایشان جزء معدود کسانی بودند که به زبان اسپانیایی مسلط بودند و روی شعر کار می‌کردند چند شعر، از شعرای آمریکای لاتین و لورکا  ترجمه کرده‌اند که در نوع خود کم‌نظیر است همچنین یکی از کارهای ایشان که بسیار برای من جالب بود سفرنامه‌ای بود که از آمریکای لاتین به زبان شعر نوشته بود.

استعداد شعری ایشان بی‌نظیر بود و ترجمه های شعری زیادی داشتند. در هر صورت متأسف شدم که جامعه‌ی مترجمین ایران مترجمی خوب را از دست دادند.

تنظیم کننده: مهسا کریمی


iconادامه مطلب

نامه جمعی از ناشران و کتاب فروشان به وزیر ارشاد
بازديد : 0 views iconدسته: گزارش ها

57305641

نامه جمعی از ناشران و کتاب‌فروشان به وزیر ارشاد
تعداد ۴۳۵ ناشر و کتاب‌فروش درباره تکثیر و انتشار غیرقانونی کتاب‌ها به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نامه نوشتند.

در این نامه که نسخه‌ای از آن به ایسنا ارسال شده آمده است:

«جناب آقای علی جنتی

وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی

با سلام و احترام

چند سالی است که به دنبال ورود به فن‌آوری‌های جدید دیجیتال در حوزه‌ چاپ و نشر کتاب، افراد خلافکار به محض آن‌که از اقبال عمومی به کتابی آگاه می‌شوند، نسبت به تکثیر غیر قانونی کاغذی آن اقدام می‌کنند و یا در فضای مجازی آن را به فروش می‌رسانند و متاسفانه به دلیل عدم برخورد قاطع با این رفتار مجرمانه، مشاهده می‌شود که سال به سال بر تعداد این افراد و عناوین کتاب‌های تکثیرشده‌ غیرقانونی اضافه می‌شود.

آن‌طور که قرائن نشان می‌دهد با گذشت زمان از قبح این عمل زشت کاسته شده و حتی این نوع کتاب‌ها رفته رفته – و در برخی از موارد که تشخیص اصل از بدل مشکل باشد – سهوا به قفسه‌های بعضی از کتاب‌فروشان مقید و متعهد ما نیز راه پیدا می‌کنند و حتی برخی سایت‌های رسمی و شناسنامه‌دار هم آن‌ها را بازنشر می‌دهند.

وارد شدن زیان‌های مهلک مادی و معنوی به مولف و مترجم و ناشر و نیز در بلندمدت و در صورت ادامه‌ این کار، بازماندن مولفان و مترجمان و ناشران از خلق و انتشار آثار تازه می‌تواند جزو بدیهی‌ترین نتایج ادامه‌ این وضعیت باشد که در نهایت دود آن بیش از همه به چشم فرهنگ و ادب این سرزمین و فرزندانمان خواهد رفت.

تلاش‌های پراکنده‌ صورت‌گرفته از سوی اتحادیه‌ ناشران و کتاب‌فروشان تهران یا پیگیری‌های به‌عمل‌آمده‌ گروهی و انفرادی ناشران ذینفع، به دلیل عدم همراهی موثر ارگان‌های دولتی (از جمله وزارتخانه‌ی متبوع جنابعالی) تا کنون راهی به جایی نبرده است.

ما ناشران و کتاب‌فروشان، امضاکنندگان این عرض حال، از شما به عنوان بالاترین مقام مسئول فرهنگی کشور تقاضا داریم هرچه زودتر برای حل این مسئله‌ مهم و جهت خشکاندن سرچشمه‌های این اقدامات غیرقانونی دستور صریح و قاطع صادر فرمایید.

با احترام مجدد»


iconادامه مطلب

نامزدهای جایزه ادبی «فمینا» معرفی شدند
بازديد : 0 views iconدسته: گزارش ها

573

تعداد ۱۸ رمان فرانسوی و ۱۴ رمان خارجی به عنوان نامزدهای دور اول جایزه ادبی «فمینا» انتخاب شدند.

به گزارش ایسنا، پس از اعلام نامزدهای جوایز ادبی «گنکور»، «مدیسی» و «رنودو»، این بار نوبت به جایزه ادبی «فمینا» رسید تا نامزدهای اولیه خود را معرفی کند.

«سرژ جانکور» و «نگار جوادی» از جمله نویسندگانی هستند که در میان نامزدهای جایزه فمینا ۲۰۱۶ حضور دارند و نام آنها در سایر جوایز ادبی فرانسه دیده نمی‌شود اما «ناشاشا آپانا»، «کترین کوست»، «ژان بپتیست دل‌آمو»، «گائل فای»، «فردریک گراس»، «لوک لانگ»، «لورن مووینیه» و «لیلا سلیمانی» از جمله دیگر نامزدهای جایزه «فمینا» هستند که نام آنها در میان نامزدهای جایزه «گنکور» نیز دیده می‌شود.

سال گذشته «کریستوفر بولتانسکی» با کتاب «مخفیگاه» موفق شد جایزه «فمینا» در بخش رمان‌های فرانسوی را دریافت کند و رمان «رنگ آب» به قلم «کری هادسون» جایزه بخش رمان خارجی «فمینا» را به خود اختصاص داد.

در بخش رمان‌های فرانسوی جایزه «فمینا» امسال «بادی که می‌لرزاند» نوشته «سوفی آوون»، «دیگری که پرستش شد» از «کلوئه دیلوم»، «رایحه جنگل» نوشته «هلن گسترن»، «متعلق» نوشته «فردریک گراس»، «خانواده مقدس» به قلم «فلورنس سیووس» و «۱۴ جولای» نوشته «اریک وویلارد» دیگر نامزدهای دریافت جایزه هستند.

«زندگی‌های کاغذ» از «رابین علام‌الدین»، «مردی با اعتقاد کم» نوشته «میکلاس باتلت»، «دختران» به قلم «اما سلین»، «روی زمین همچون بهشت» نوشته «دیود اِنیا»، «کتاب خاطرات» نوشته «پتینا گاپا»، «رویاها» از «ایبولو امبو»، «صندلی‌های کوچک قرمز» نوشته «ادنا اوبراین»، «گرسنگی سفید» از «آکی اولی‌کای‌نن»، «درخودماندگی» به قلم «والری رومائو»، «آنچه از شب باقی می‌ماند» از «ارسی سوتیروپولوس»، «پی‌نوشت» نوشته «آلن کلود سولزر» و «متئو شغلش را را دست داد» از «گونکالو تاوراس» از جمله دیگر نامزدهای بخش رمان‌های خارجی جایزه ادبی «فمینا» هستند.

جایزه‌ «فمینا» در سال ۱۹۰۴ از سوی گروهی از بانوان نویسنده‌ فرانسوی با همکاری مجله‌ «فمینا» راه‌اندازی شد. «آنتوان دوسنت اگزوپری» سرشناس‌ترین نویسنده‌ برنده‌ این جایزه است که در سال ۱۹۳۰ برای «پرواز شبانه» موفق به دریافت آن شد.


iconادامه مطلب

ادوارد آلبی نمایشنامه نویس و برنده ۳ جایزه پولیتزر درگذشت
بازديد : 0 views iconدسته: گزارش ها

22

ادوارد آلبی که به عنوان مهم‌ترین نمایشنامه نویس زنده آمریکایی شناخته می‌شد و از مهم‌ترین نمایشنامه‌نویسان نسل خودش بود، درگذشت.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از نیویورک تایمز، ادوارد آلبی که با خلق موقعیت‌های روان‌شناختی در آثارش شهرت جهانی داشت و فاصله بین خودبینی و واقعیت را در آثارش عیان می‌کرد در هنگام مرگ ۸۸ سال داشت.

جیکوب هولدر دستیار شخصی او با تایید خبر درگذشت وی گفت او پس از یک بیماری کوتاه فوت شده است.

ادوارد آلبی با مرگ اوژن یونسکو و آرتور میلر و تنسی ویلیامز به یکی از مهم‌ترین نمایشنامه نویسان بدل شد و برجسته‌ترین آثارش را خلق کرد. از این میان شماری از آنها از جمله «ستارگان در آمریکا» از جمله آثار برجسته‌ای است که وی در قرن بیست و یکم خلق کرده است.

آلبی با خلق «داستان باغ‌وحش» در سال ۱۹۵۹ ناگهان خود را به جهان معرفی کرد و این نمایش را در برلین همزمان با «آخرین نوار کراپ» نوشته ساموئل بکت روی صحنه برد. این نمایش درباره تروری اگزیستانسیال در قلب دوره معاصر آیزنهاور بود. این نمایش سال بعد به روستای گرینویچ رسید و کمک کرد تا جنبش تئاتر روبه رشد از دروازه‌های برادوی خارج شود.

«چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد» و «رویای آمریکایی» از مهم‌ترین آثار اوست که چون دیگر نمایش‌هایش، به نقد جامعه آمریکا پرداخته‌اند.

وی همچنین سه بار برنده جایزه پولیتزر شده بود.


iconادامه مطلب

سایر صفحات سایت

Copyright © 2013 _ Design by : MrJEY